Omdat ik zo enthousiast was over Bridget Jones Dagboek wilde ik meteen in het tweede deel beginnen.
Dit boek heeft me toch minder geboeid. Het was minder grappig en veel dingen waren ook echt vergezocht.

Bridget heeft eindelijk een relatie met Mark, geen oude vrijster meer, eindelijk een toekomst.
Op onverklaarbare redenen verliest ze hem zomaar aan Rebecca, een lange slanke blondine. Ze doet ook geen moeite om uit te zoeken waar het mis ging en hij laat het ook allemaal maar zoals het is. Een beetje slapjes allemaal. Tegelijkertijd laat ze haar huis aanpassen door ene Gary. Hij maakt een enorm gat in de muur en is vervolgens in geen velden of wegen te bekennen. Haar moeder is op vakantie geweest en komt thuis met een Afrikaanse man die in mijn beleving ook niets toevoegde aan het verhaal. Verder hakkelde het verhaal maar een beetje sloom naar het einde.

*SPOILERS* Mark heeft het om onduidelijke redenen uitgemaakt met Rebecca en omdat Bridget ineens bedreigd wordt gaat ze bij hem logeren omdat ze thuis niet veilig is. Ze raken (eindelijk) aan de praat en komen tot de conclusie dat ze eigenlijk niet eens weten waarom het nou eigenlijk uit was gegaan. Mark beweerd dat hij niet eens door had dat hij een relatie had met Rebecca tot hij 'plotseling' op haar kamer moest slapen toen ze een weekend weg gingen. En als klap op de vuurpijl zegt hij dan ook nog dat hij toen maar met haar naar bed is geweest omdat hij dat wel zo netjes vond. Nou.. een echte heer.. (en dat bedoel ik echt op de meest sarcastische manier mogelijk) Mark is echt geen sympathiek personage in mijn ogen. Bridget had beter nog even verder kunnen zoeken.

Ondanks dit teleurstellende plot zaten er echt wel leuke momenten en omschrijvingen in dit boek. Er kwamen ook veel meer situaties voor dan ik hier prijsgeef, maar ik wil natuurlijk niet alles al verklappen. Helaas haalde dit boek het (in mijn ogen) gewoon niet bij het eerste deel. Ik hoop dat het derde deel me beter gaat bevallen.

Reacties op: Aardig, maar..