Advertentie

Met een verzonnen paus en een derde intifada is het niet mogelijk om deze thriller een jaartal mee te geven, iets wat met een beetje puzzelen bij het vorige boek, Portret van een spion, wel mogelijk was. Die actualiteit was deel van de drijvende kracht; Gevallen engel gaat hier en daar echter kopje onder.

Het verhaal blijft iets kunstmatigs houden, want Silva heeft heel wat toevalligheden nodig – zoals de vriendschap tussen Gabriel Allon, ex-agent van de Israëlische geheime dienst, en de 'huidige' paus – om van een schilderijrestauratie in een paar stappen terecht te komen bij een mogelijke derde intifada.

De stellingname van Daniel Silva vóór Israël en tegen Hamas ligt er in dit boek wel erg nadrukkelijk bovenop. Silva blijft een geweldige verteller maar dit deel uit de Gabriel-Allonreeks haalt het niet bij zijn vorige boek, jammer! Wie weet wat het voor het voorjaar van 2015 aangekondigde boek, Het Engelse meisje, weer goed kan maken...

Intussen zijn de filmrechten voor Silva's boeken verkocht aan een studio die er een Bourne-achtige reeks in ziet.

Reacties op: Silva heeft iets teveel toevalligheden nodig