Als je eenmaal gewend bent aan het ouderwetse taalgebruik valt deze briefroman, met zijn opvoedkundige elementen en vele discussies, goed te lezen. Door de vele briefschrijvers (ik heb ze niet geteld) wel heel afwisselend.
Persoonlijke gevoelens kun je in een brief natuurlijk goed verwoorden alleen vind ik ze in dit boek vaak erg breedvoerig en sentimenteel beschreven. Enigszins geestig zijn de achternamen zoals bijvoorbeeld: Slimpslamp, Kwastama en Buigzaam.
Toch wel aardig om dit boek uit de achttiende eeuw gelezen te hebben en ook wel blij dat ie eindelijk uit is.

Reacties op: Recensie Historie van mejuffrouw sara