Advertentie


‘Villa Toscane – Linda Van Rijn’ – Een trage start met een voorspelbaar einde.

“Villa Toscane”, een titel waarmee je als lezer meteen in vakantiestemming terechtkomt, maar al snel blijkt het toch niet de beste bestemming te zijn en al zeker niet met het verleden van Carlo en zijn ex-vriendin. Het verhaal begint in een vrolijke sfeer, maar deze veranderd heel snel wanneer de hond wordt vermoord. Het motief van deze moordlustige ex-vriendin kom je pas aan het einde van het boek te weten. Voor je daar toekomt hebt je net iets te veel omschrijving en toeval.
Als fan van Linda Van Rijn ging ik op zoek naar een boek van haar dat niet over een standaardonderwerp, zoals moord, gaat. Aangezien ik een beperkte leestijd heb, wou ik een boek lezen dat zeker de moeite was en ook aan mijn eisen voldeed. Toen ik stootte op Villa Toscane en hierover ook amper slechte recensies vond, was ik meteen overtuigd. Toen ik er ook nog bij las dat het boek een spannend einde had vond ik dit eerder een voor- dan een nadeel.
Villa Toscane is de negende thriller van Linda Van Rijn. Het boek werd uitgebracht in 2014 bij Marmer BV. Linda Van Rijn is een Nederlandse schrijfster uit Harmelen. Ze studeerde Literatuurwetenschappen en is naar haar studies in de reisbranche gaan werken. Door het succes van haar boeken is Linda Van Rijn nu fulltime schrijfster en sinds 2011 publiceert ze minimaal twee thrillers per jaar. Ze is geïnspireerd door boeken van Suzanne Vermeer en dit is ook terug te vinden in veel van haar werken. Verschillende boeken van haar hebben in de bestseller 60 gestaan. Naast vakantiethrillers schrijft ze ook erotisch getinte thrillers zoals “Soixante Neuf” en “Under Cover”. Het vorige boek dat ik las van Linda Van Rijn, Blue Curaçao, wist me zeker te overtuigen om nog een boek van haar te lezen. Bij Villa Toscane kreeg ik dit gevoel minder. Het idee van een jaloerse ex-vriendin is goed, net zoals het motief. Dat het motief er ook pas aan het einde van het verhaal bijkomt is ook prima. Het verhaal is ook realistisch. Af en toe zie je wel eens een artikel in de krant over een stukgelopen relatie en iemand van de twee die dit maar niet achter zich kan laten en zich dan wil wreken op de ander. Het is leuk dat erop het einde van het verhaal nog een extra personage bijkomt, maar deze komt amper aan bod. Wat doet mijn leesgoesting dan toch omslaan? Er zijn heel veel voorspelbare gebeurtenissen in het verhaal en het is heel langdradig.
De spanning wordt in het verhaal opgebouwd en het eindigt met een climax die niet echt verrassend is. Carlo Marino en zijn vrouw Heleen hebben al jarenlang een droom om een agriturismo in Toscane op te starten. Wanneer Carlo zijn job bij een bank verliest besluiten de twee met hun kinderen, Florian en Sophia, naar Toscane te verhuizen en hun droom waar te maken. Ze kopen er een huis en een aanliggende hoeve en bouwen deze om tot Casa Helena, een agriturismo die vooral bij buitenlanders heel populair blijkt te zijn. Alles loopt zoals gepland; de kinderen leren de taal heel erg vlot en Heleen en Carlo lijken een goede verhouding te hebben gevonden tussen werk en privé. Op een avond krijgt Heleen plots het gevoel dat er iemand in de tuin rondloopt. Enkele dagen later wordt hun hond vermoord, wat heel veel vragen bij de twee opwekt. Was het een teken of een boodschap van iemand die tegen de agriturismo is? Ze gaan ermee naar de politie, maar deze blijken niet erg enthousiast te zijn om er een onderzoek voor op te starten. Wanneer hun zoon Florian nadien ontvoerd wordt, breekt er paniek uit en meteen wordt er een zoekactie gestart. Het idee zit goed en de spanning wordt rustig aan opgebouwd, maar dit duurt iets te lang. Er worden verschillende gebeurtenissen in Casa Helena uitbundig beschreven, maar de spanning mocht er al iets vroeger inkomen. In het begin praat men over familie die aanwezig is en nadien weer vertrekt en de kinderen die buiten spelen met de hond. Ook hun uitstappen naar Siena en de plaatselijke bakker geven niet veel meerwaarde aan het verhaal. Je zit als het ware al bijna aan het einde van het boek wanneer de spanning erin komt. Er worden gasten in de Casa beschreven, maar bij een persoon duurt deze beschrijving wel erg lang en de handelingen ervan worden ook goed bestudeerd. Het is dan ook heel voorspelbaar dat deze persoon later in het verhaal een belangrijke rol zal spelen. De climax van het verhaal wordt in slechts enkele pagina’s beschreven, wat zeker langer mocht duren, want hierdoor werd het boek minder spannend. Het einde is ook snel opgelost. Er mocht zeker verder geschreven worden op de gebeurtenis, want nu stopt het verhaal plots. Het leven lijkt verder te gaan alsof er niets gebeurd is. Dit gaat heel vlot, wat jammer is.
Villa Toscane is een liefdesverhaal, met een criminele wending. De auteur werpt ook een kijk op de relatie van Carlo en Heleen. Ze zijn een gelukkig koppel, maar wanneer blijkt dat Carlo vroeger een vriendin uit Italië had en daar ook een boeiend verleden mee heeft, vormen er zich spanningen in hun relatie. Wanneer hun zoon vermist wordt en er verschillende gebeurtenissen van vroeger boven water komen, vallen verschillende puzzelstukjes in elkaar. Heleen wordt voor enkele dilemma’s gezet.
Als lezer krijg je het verhaal van Heleen te zien. Je leest hoe ze zich voelt en hoe ze twijfelt om voor haar man of haar zoon te kiezen. Het is heel gedetailleerd. Je krijgt zelfs te lezen hoe ze het ontbijt van de gasten maakt en hoe ze haar dagplanning indeelt.
Het boek heeft maar 211 bladzijden, waardoor er vaart in het verhaal blijft zitten. De hoofdstukken zijn wel lang. De ontknoping blijft jammer genoeg wel lang weg, maar de moord op de hond en de passage waar Heleen denkt dat er iemand in tuin zit en wanneer de elektriciteit dan ook nog eens uitvalt redden het boek. Ze houden het interessant. Voor de rest is het boek iets te voorspelbaar en te langdradig.
Het boek leest vlot door de taal, maar ook door de structuur die erin zit. Linda van Rijn kan schrijven, dat heb ik al eerder gemerkt, maar er worden wel heel veel beschrijvingen toegevoegd aan het verhaal, die het slot eigenlijk voorspelbaarder maken. Het onderwerp zit wel goed. Het is niet een standaardverhaal over een moord. Er zit meer achter de stukgelopen relatie en gedurende het hele verhaal vallen de puzzelstukjes samen.

De interesse in het werk van Linde van Rijn heb ik zeker niet verloren. Villa Toscane heeft dan wel niet wat Blue Curaçao wel heeft, maar de schrijfstijl van haar is en blijft heel aangenaam en de onderwerpen waarover ze schrijft zijn heel boeiend.

Reacties op: Een trage start met een voorspelbaar einde

Steun je favoriete boekhandel

Bestel je boeken op Hebban bij Libris of Blz. en steun een boekhandel bij jou in de buurt. Vanaf €15,- gratis bezorgd.

Bestel het boek bij Libris vanaf 5,00 Bestel het ebook bij Libris voor 4,99
Bestel het boek bij Blz. vanaf 5,00 Bestel het ebook bij Blz. voor 4,99
bestellen
bestellen
bestellen
bestellen
Proxisbestellen

  Klik hier voor een overzicht van alle aanbieders



Bestel dit luisterboek voor  €7,50 bij

bestellen