Mahfoez noemde het zelf een modernistisch experiment en dat is ook wel te zien aan de iets andere stijl ten opzichte van zijn eerdere werk. Hij hanteert hier een speelsere stijl met meer abstracte associaties en metaforen. Toch is het ontegenzeggelijk een werk van zijn hand in hoe het een groep mensen beschrijft die alleen maar bezig zijn met zelfverrijking en decadentie. Hier is het niet de middenklasse of de lagere klasse die ervan langs krijgt, maar juist de intelligentsia. Het valt mij wel op dat zijn latere boeken iets minder toegankelijk lijken te zijn voor westerse lezers. Ze vereisen dan ook meer kennis over de politieke en maatschappelijke context waarbinnen de werk geschreven zijn.

Reacties op: Tussen Moderniteit en Tradities