Douglas Preston is bekend en bemind door zijn boeken in exotische streken. Werkjes met sprekende titels als De verloren stad, De vloek van het oerwoud, en Dodelijk tij. Vaak schrijft hij samen met Lincoln Child, maar zijn nieuwste boek, De codex, is weer van Preston alleen. De thematiek is hetzelfde: avonturen met veel hindernissen.

De steenrijke en excentrieke Maxwel Broadbent, een berucht grafrover en antieksmokkelaar, verzoekt zijn drie zonen naar zijn villa komen. Als ze arriveren blijkt er een videoboodschap voor hen klaar te liggen. Vader Maxwel heeft kanker en heeft nog korte tijd te leven. Hij zegt dat hij zichzelf laat begraven in een tombe, ergens in de jungle van Midden Amerika. Als zijn zonen zijn kapitaal van een half miljard dollar aan kunstschatten willen, zullen ze zijn graf moeten vinden. De drie zonen gaan onafhankelijk van elkaar de uitdaging aan: Tom de paardendokter uit Utah, Philip de geschiedenisdocent en Vernon, de aanhanger van een wazige sekte. Maar zij zijn niet de enige fortuinzoekers. Een van de bezittingen van Maxwell is namelijk de Codex, een door de maya’s geschreven boek waarin 2.000 recepten staan met de helende werking van oerwoudplanten. De Codex is voor de farmaceutische industrie miljarden waard. Sommigen gaan dan ook over lijken om de Codex te pakken te krijgen.

De codex is een ouderwetse avonturenroman in de trant van De mijnen van koning Salomo en Indiana Jones. Na het zien van de videoboodschap gaan de rivaliserende broers al spoedig, apart van elkaar, op stap. De enige die zich echt voorbereid is Philip. Hij spoort de voormalige zakenpartner van zijn vader op, Marcus Hauser, die jarenlang samen met Maxwell in Midden Amerika heeft rondgezworven. Hauser gaat ditmaal met zoon Philip op expeditie.

De codex kent alle cliché’s van de avonturenroman. Het spoor van Maxwell Broadbent leidt naar de ondoordringbare jungle van Honduras. Hier liggen duizenden gevaren en hindernissen op de diverse expedities te wachten: giftige insecten, wurgslangen, hongerige jaguar’s, piranha’s, tropische stortregens, van malariamuggen vergeven moerassen, diepe ravijnen met wankele touwbruggen. Verder is er de traditionele schurk Marcus Hauser, een wrede man die alle broers en hun begeleiders wil vermoorden en die zelf de hele kunstschat wil inpikken om wraak te nemen op zijn voormalige partner Maxwell. Verder zijn er nog wat vijandig gezinde soldaten en moordzuchtige Indianenstammen. Het gevaar loert overal en alle broers kennen dan ook momenten dat zij de dood in de ogen zien. En tot slot is er natuurlijk het romantische intermezzo in de vorm van de mooie etnofarmacoloog Sally Colorado. Zij heeft de stoere Tom overgehaald om de expeditie samen met haar te ondernemen.

De codex is eenvoudig van taal en toonzetting. Het verhaal is rechttoe rechtaan. Er is een mager zijlijntje met een corrupte en noodlijdende farmaceut maar dat is alles. De spanning zit in de ontberingen die de broers moeten doorstaan. De doden vallen als witjes, al zijn daar volgens de ijzeren wetten van het genre weinig hoofdpersonen bij en vrijwel alle gidsen.

Douglas Preston is een van de weinige auteurs die nog 100% avonturenromans schrijft. De jungle is een beetje ‘uit’. Codes en terroristen zijn nu ‘in’. Preston is een dinosaurus op zijn gebied. Hij beheerst het genre als geen ander. Wie houdt van jaren vijftig spanning en emoties, zal genieten van De Codex. Het geeft de lezer exact wat hij/zij verwacht. Avontuur en romantiek. Escape lectuur voor de druilerige zondagmiddag.

Reacties op: Avonturen in de jungle van Honduras