“Ik hap naar lucht en doe mijn best om me te ontspannen. Het zweet breekt me uit en gutst langs mijn lijf, maar uiteindelijk geven de spieren zich gewonnen en raken ze uit de knoop. Nu volgen die tien helse seconden waarin ik zweer dat ik liever doodga dan dat ik dit nog eens moet doormaken. Dan is het voorbij.” Dit citaat uit de proloog van Kelley Armstrongs ‘Gebeten’ zegt veel over het gevoel van het hoofdpersonage bij het lot dat haar toegeëigend is. Elena is al tien jaar een weerwolf en lange tijd heeft ze zich verzet tegen haar nieuwe bestaansvorm, maar nu heeft ze zich ermee verzoend en weet ze haar transformaties te controleren. Haar nieuwe leven in de stad heeft dit zeker beïnvloed, ze kan het zich gewoon niet meer permitteren om elke nacht in haar wolvengedaante te transformeren. Haar smoesjes om ’s avonds alleen de deur uit te gaan zijn naderhand ook wel op en ze wil geen argwaan wekken bij haar vriend Philip. Alles lijkt dus goed te gaan, op de drang om te transformeren na, totdat Elena wordt gebeld door Jeremy, de leider van haar vroegere roedel. Langs de telefoon wilt hij niet zeggen wat er is, alleen dat ze dringend moet komen. Elena wilt eigenlijk helemaal niet gaan, maar als zelfs Philip haar pushed om te gaan, ziet ze geen andere mogelijk. Met enige tegenzin vertrekt ze naar Stonehaven, de thuisbasis van de roedel. Hier verneemt ze dat er een moord is gebeurd op hun territorium en niet zomaar één, een moord door een weerwolf. Elke weerwolf die niet tot de roedel behoort, een bastaard, weet dat die best voor zo weinig mogelijk problemen kan zorgen als hij wilt blijven leven. Deze weerwolf moet dus nieuw zijn of gewoon helemaal gek als hij zo stom is om een lijk te dumpen op Stonehaven. Jeremy heeft Elena’s hulp nodig om de moordenaar te pakken te krijgen en hiervoor moet ze samenwerken met Clay, de man met wie ze een amoureuze geschiedenis heeft én die haar bovendien verdoemd heeft tot het weerwolfvenbestaan.

Kelley Armstrong heeft al heel wat boeken op haar naam staan en scheerde met haar debuutroman ‘Gebeten’ meteen hoge toppen. Mijn verwachtingen werden tijdens het lezen van dit boek zeker ingelost, de afwisseling tussen de spanning die op sommige momenten hoog opliep en de nodige romantiek is goed verdeeld. Het verhaal is vlot geschreven en leest daardoor heel makkelijk, als je er de tijd voor hebt, zou je het in één ruk kunnen uitlezen. Het boek is in ‘vertellende ik’ geschreven zodat je je goed in het hoofd van het hoofdpersonage, Elena, kan verplaatsen.
Aangezien dit een fantasy-thriller is, gebeuren er uiteraard dingen die in het echte leven niet mogelijk zijn, zoals het transformeren naar een weerwolf. Armstrong beschrijft de transformaties echter zo nauwkeurig dat je bijna zou geloven dat het toch echt kan. Er zijn veel personages in het boek en over elk van hen wordt wat achtergrondinformatie gegeven en ook hun band met Elena wordt verduidelijkt. Dit is wel nodig, want Elena is namelijk de enige vrouwelijke weerwolf in heel de wereld dus het spreekt voor zich dat al de mannelijke weerwolven zich erg in haar interesseren. Doorheen het boek wordt duidelijk hoe die interesse zich uit; puur vriendschappelijk, op lust gebaseerd, haat-liefdeverhouding,… De verschillende verhaallijnen houden de spanning erin, ook al zijn ze allemaal vanuit het standpunt van Elena geschreven. Door de goede schrijfstijl van Armstrong hangen de verhalen samen en zit er een verband in zodat het niet onduidelijk of verwarrend wordt. Naarmate het boek vordert, wordt de roedel zelf aangevallen en wordt het voor Elena, Clay en Jeremy duidelijk dat het niet langer toevallig uitgekozen slachtoffers zijn, de moordenaar wil hen uit hun tent lokken en is uit op wraak. De lezer gaat samen met Elena op zoek naar deze op wraak beluste weerwolf en komt zo in gevaarlijke en spannende situaties terecht.
Ondertussen is er ook nog haar relatie met Clay die nieuw leven ingeblazen wordt en de liefdesdriehoek die zo ontstaat tussen Elena, Philip en Clay, zorgt op zijn beurt voor nog extra leesgenot.
Naar het einde toe vinden er nog enkele verrassende wendingen plaats in het verhaal en zit je af en toe met ingehouden adem te lezen. Wat er dan helemaal op het einde gebeurt is niet geheel onverwacht, maar zorgt wel voor een mooie afsluiter van het boek.

‘Gebeten’ is in mijn ogen het perfect boek voor iedereen die van spannende fantasy-verhalen houdt waarin ook romantiek verwerkt zit. Dit boek neemt je mee naar een andere wereld, die van de weerwolven, maar door de manier waarop het boek geschreven is, heb je niet eens door dat zulke wezens niet bestaan. Armstrong is in haar opzet geslaagd om mensen te laten geloven in weerwolven door haar overtuigende en krachtige manier van schrijven.
Van begin tot einde was ik door dit boek geboeid en door de goede samenhang van het verhaal en de dosis spannende wendingen, ben ik ervan overtuigd dat ook de twee andere boeken van deze trilogie in de smaak zullen vallen. Als ik dan toch één negatief punt moet neerschrijven, is het dat ik het jammer vind dat ik dit boek niet al eerder ontdekt heb. Een echte aanrader!

Reacties op: