'Stille Getuigen' (2013), het eerste deel in de Nederlandse CSI reeks genaamd LIFE (Landelijk Instituut Forensische Expertise) van de schrijfster Daniëlle Hermans. Ze verdiept zich in de wereld van de forensische technieken voor dit boek. LIFE is een groep delict onderzoekers dat geleid wordt door Madeleine Bekkers. Haar taak is om het team in de hand te houden en dat alles vlotjes verloopt op de werkvloer. Het verhaal wordt in 5 dagen opgedeeld, waar de rechercheurs op onderzoek gaan en gegevens gaan analyseren over wie deze gruwelijke moorden heeft gepleegd.

Het verhaal gaat van start in een park waar men geconfronteerd wordt met de moord op een lammetje dat boven een picknicktafel hangt. De wijkagent Boersma wil dit grondig onder de loep nemen en stuurt het verslag naar LIFE. Maar zijn baas 'hoofdinspecteur Kreskin' vindt dit allesbehalve. Want wie gaat dat betalen?Het zijn toch maar dieren! LIFE zal hun handen wel al vol hebben met het oplossen van allerlei misdaden. Diezelfde dag ontdekt men de moord op een jong stel in een nieuwbouwwijk. De slachtoffers zijn onthoofd waarbij hun hoofden zijn verwisseld en op elkaars lichaam zijn geplaatst. Op de badkamerspiegel heeft hij een bericht achtergelaten: "Niets is wat het lijkt". Deze mysterieuze quote roepen veel vragen op bij o.a. de professor Alex hoofdrechercheur van het onderzoek, zijn helpende hand rechercheur Tom Vroom, Suzanne de onervaren assistente, die door de directeur van LIFE Madeleine Bekkers is aangenomen om bij hun stage te lopen. De professor is allesbehalve blij met deze aanwerving. Haar komst had het gemis van Justus zijn voormalige partner in LIFE, die een half jaar geleden spoorloos verdween weer in hem wakker geschud. Madeleine snapt zijn frustraties, ze is nog in opleiding "Soms had ze het gevoel dat ze een stel kleuters aan het begeleiden was." , (2013,p. 29).

Nadat op dag 2, het 2de koppel op precies dezelfde manier werd vermoord . Begonnen ze zich toch wel wat vragen te stellen. Kunnen we dit in verband leggen met de moord op een tal van dieren die eerder vermoord zijn, gaat het over een seriemoordenaar? Waarom zijn net deze 2 koppels vermoord? Ze leken op het eerste gezicht toch perfect. Deze vragen worden verder in het boek aangehaald en ze proberen hier antwoorden op te vinden. Ook al blijkt dat niet even makkelijk te zijn. En worden ze met van alles geconfronteerd, waardoor het onderzoeksproces niet al te vlot verloopt. Op het moment dat ze van Yvette( vrouw van het eerste koppel) totaal niets te weten komen over haar verleden, roept dat toch wat vragen op waar ze meer over willen weten. En gaan dat dan ook tot in detail onderzoeken. Ze gaan proberen te achterhalen wat het verband tussen deze beide koppels is. Het is verbazingwekkend maar ook dit koppel heeft een duister verleden. Al snel wordt het duidelijk welk mysterieus geheim Yvette met zich meedroeg.

Men krijgt een zeer goed beeld van hoe de personages zijn, over hun privéleven komen we ook wel wat te weten. We komen namelijk te weten dat Alex een zus (Elizabeth) heeft. Ze is ghostwriter en was op dit moment bezig met een biografie te schrijven van de bekende Nederlandse auteur Peter Stevens. Tom is homo en vanwege dit wordt hij in het corps door enkelen gepest. Hun karakters zijn allemaal verschillend en botsen wel af en toe, nl. dat van Alex en zijn nieuwe assistente. Zijn mening over haar:"Ze is nou niet meteen wat je zegt een ontzettend sympathiek type. Stug en stronteigenwijs en ze denkt dat ze alles weet.", (2013,p. 52). Dit was zijn eerste reactie op haar, naarmate dat ze wat meer samenwerken herziet hij zijn mening en komen ze wel goed overeen. Ook op het vlak van de mening van Suzanne: " Toch begreep ze iets niet. Ze kende de Professor van de verhalen die over hem de ronde deden. Daarom was ze niet voorbereid op zijn negatieve, haast vijandelijke houding. Sympathiek, aimabel,charmant, intelligent dat stond overal. Ook vielen de woorden 'in zichzelf gekeerd', maar nergens stond kribbig, geïrriteerd en arrogant, terwijl die eigenschappen in haar ogen veel beter op hem van toepassing waren." , (2013,p 56-57) was haar beeld over hem na de 1ste dag. Wat we totaal niet verwachten bij de succesvolle,stijlvolle en ambitieuze dame Madeleine, dat zij in haar vrije tijd mannen uit cafés oppikt om er een nacht mee door te brengen en ze vervolgens de deur uitzet. Dit is toch maar een vreemd gedrag die bij haar hoort vond ik.

Maar één ding hebben ze allemaal gemeen en dat is dat ze gedreven zijn in hun werk. We kunnen zodanig een vicieus beeld creëren van hoe we denken dat ze eruit zouden zien. Ze zijn ook zeer realistisch bv. Alex die zich niet al te sympathiek gedraagt en altijd commentaar heeft op anderen. Hij heeft nogal wat weg van een macho, die het altijd beter moet weten. Hij heeft ook een leidinggevende functie wat we daarmee ook wel wat kunnen associëren. Suzanne heeft een te over enthousiast karakter. Wanneer ze te maken krijgt met een moord, vindt ze dit zo eigenwijs, cool om haar eerste dag mee te beginnen. Waar de andere collega's maar bedenkelijke vragen over stellen. Nog een karaktertrek van haar is dat ze niet veel charme over haar uitstraalt. Ze noemt zichzelf een no-nonsense type. " Haar motto 'What you see is what you get'.", (2013, p32).

Men komt in contact met verschillende verdachten die mogelijk de moordenaar zouden kunnen zijn. We proberen de moord mee optelossen en raken zo mee in het boek verzeild. Op een bepaald moment denk je van dat je de moordenaar hebt gevonden maar dat blijkt dan later niet te zijn. Het is een plotse wending waar zeer goed over nagedacht is. Die we niet kunnen achterhalen maar dat maakt het boek tot het einde zeer spannend. De verdwijning van Justus, komt ook wel eens ter sprake in het verhaal, waar we verder niets over te weten komen. Tot op het einde, kunnen we toch wel iets concluderen. Maar dat zal in haar volgende deel of delen toch een en al verklaren.

Als je het boek leest is het net of je gewoon naar een serie van CSI of Castle aan het kijken bent, en je gewoon meeleeft met de personages. Je kunt het boek niet loslaten want je wilt weten wie die moord heeft gepleegd. Het is een zeer goed boek o.w.v dat Daniëlle Hermans je telkens weet te verrassen en te boeien. Daniëlle Hermans heeft zich duidelijk verdiept in opsporingstechnieken, hoe de onderzoekers te werk gaan. Dit beschrijft ze in het verhaal. Ze heeft een heel vlotte schrijfstijl. Het is direct 'to the point'. De verklaring van de titel van het boek, kom je te weten wanneer je het boek volledig hebt uitgelezen. Ik vind het boek een echte aanrader!

Reacties op: Stille Getuigen