Advertentie

OMG! Wat een goede thriller. Bijna de hele tijd door het boek moest ik denken hoe gestoord de auteur wel niet moest zijn als hij zulle gedachten toeschreef aan zijn personage, een seriemoordenaar.
Tot aan het voorlaatste hoofdstuk dacht ik echt: jammer van de voorspelbare dader. Want hoewel ik ‘mijn dader’ eigenlijk al had uitgesloten in het begin, ging ik er later toch maar weer van uit dat het deze persoon was. Maar voorspelbaar bleek het allerminst te zijn.

Reacties op: gestoord maar goed