Kwaaie Schapen maakt deel uit van het Euregio Literatuurproject voor Jongeren 2010, en aangezien ik nog 5 van de 6 boeken uit het project moest lezen, heb ik dit boek er maar eens bijgepakt. Een uitgebreidere uitleg over het Euregio Literatuurproject voor Jongeren staat bij mijn reactie op het boek 'Eldorado'. Kwaaie Schapen gaat over Soja die vanuit Oost-Duitsland gevlucht is en nu aan de West kant van Berlijn woont. Dan leert ze Harry kennen, een heroinejunk, en ze is op slag verliefd op hem ookal vertelt hij haar vooral veel niet. Ze helpt hem deel te nemen aan een Triade-programma om van zijn verslaving af te komen, en zelfs wanneer ze zo te weten komt dat hij seropositief is en dat niet aan haar heeft verteld blijft ze bij hem. Langzaam maar zeker takelt Harry steeds verder af, zowel door Aids als door heroine, en Soja zit vol angst of ze zelf ook besmet is. Ze vindt nadat hij gestorven is een schrift met aantekenen, maar blijkt daar zelf niet in voor te komen. Het boek is gescheven als een brief, een verhaal, misschien zelfs een monoloog aan Harry waarin Soja het hele verhaal, vanaf ontmoeting tot het onvermijdelijke einde, verteld. Het boek komt niet echt uit het genre waar ik normaal in lees, en ik zou het zelf waarschijnlijk ook niet hebben gepakt, maar ik vond het best een aardig boek. Ik moest in het begin erg wennen aan het feit dat het verhaal dus aan Harry zelf verteld wordt en het 'jou/je' dat in het verhaal heel vaak terugkwam. Toch denk ik dat het voor een liefdesverhaal, zoals Katja Lange-Müller het noemt, een goed verhaal is, ze is er immers ook veel voor geprezen. Maar ik zou meer romans moeten hebben gelezen om precies te kunnen zeggen of het een goed boek in het genre is, maar het was zeker geen onaangenaam boek om te lezen.

Reacties op: Recensie Kwaaie schapen