Advertentie

Mooie bundel met gedichten van Vasalis - Vergezichten en gezichten. Melancholisch en alsof de tijd vertraagt als je haar gedichten leest. Niet voor achter elkaar, maar voor telkens eentje als er stilte is..

Sotto voce

Zoveel soorten van verdriet,
ik noem ze niet.
Maar één, het afstand doen en scheiden.
En niet het snijden doet zo'n pijn,
maar het afgesneden zijn.
Nog is het mooi, 't geraamte van een blad,
vlinderlicht rustend op de aarde,
alleen nog maar zijn wezen waard.
Maar tussen de aderen van het lijden
niets meer om u mee te verblijden:
mazen van uw afwezigheid,
bijeengehouden door wat pijn
en groter wordend met de tijd.

Arm en beschaamd zo arm te zijn.

Vasalis, 1954

Reacties op: sotto voce