Natalie Genreclub

Op dit moment kan je veel boeken kopen met ongeveer hetzelfde onderwerp: een interessant complot, meestal een vrouw in de hoofdrol, het mysterie betreft soms een verloren gewaand document of intrigerend schilderij met een verborgen boodschap. Zo ook dit boek.

Het orginele aan dit verhaal is dat het niet alleen over mooi schilderij gaat met boodschap maar ook over het schaakspel. Een heel onderhoudend en makkelijk verhaal, wat mij geboeid deed doorlezen. Alleen al daarom 4 duimen waard. Ik heb het boek desondanks 3 duimen gegeven vanwege de technische kant van het verhaal d.w.z. vertaling en zinsopbouw. Naar mijn idee hapert er e.e.a. aan de vertaling, sommige zinnen liepen niet echt helemaal lekker en zelfs een slordige taalfout: ik vindt (!). En soms was het ronduit niet logisch: staat Julia in een telefooncel, verregend met een natte sigaret in haar mond. Dan blijkt dat de sigaret toch brandde (!?).

Desondanks heb ik genoten van het verhaal. Dat ik geen verstand had van schaken hindert niet, Munoz legt het keurig uit, met schema zodat je de zetten kan volgen. En trouwens Julia is ook een leek op schaakgebied.

Reacties op: Recensie Het paneel van Vlaanderen