Kinderen worden na geboorte weggehaald en verkocht aan andere gezinnen in het land. Neen niet door louche mensensmokkelaars maar door de regering. Zelfs naar het buitenland en ook naar Nederland. Ja, denk ik dan dat gebeurde in bananenrepublieken of Dictatoriale regiems. Bij de indianen of in de middeleeuwen.
Al sinds 1979 is Spanje mijn tweede thuis. Ik heb er zelfs een paar jaar gewoond. Dat er nu nog steeds Franco aanhangers zijn weet ik wel. De nostalgie en de weinig kritische herinnering bij de oude generatie naar het Franco tijdperk ken ik ook. Vandaar mijn verbijstering over dit verhaal. Het is door de geschiedenis heen een verschijnsel besef ik na enig nadenken. Nazi Duitsland en zijn reichskinder. Stalin die kinderen "verplaatste om hun talenten ", Argentinië onder de dictatuur. Maar dit bleef jarenlang doorgaan in de democratie van koning Juan Carlos!! Tot in de jaren negentig! In ons eigen Spanje van de zonnige costa's, de tapa's, de gipsy kings en wet T-shirt wedstrijden op bruisend Ibiza en in Benidorm. En dat maakt het extra bizar. Surrealistisch, een slecht plot in een B-film.
Het verhaal volgt een man die laat in zijn volwassen leven door een oude tante verteld wordt wat hij werkelijk is. Zijn wereld bekend en vertrouwd valt letterlijk in elkaar. Wie is hij en wie zijn dan zijn kinderen? Met wie is zijn vrouw getrouwd? Waar is zijn familie en hoe is zijn werkelijke naam. Op zoek naar zichzelf met behulp van publicaties en een vriend voert de hoofdpersoon een innerlijke strijd. Het verhaal is zonder opsmuk en zonder verhullingen geschreven. De emoties sterk en realistisch verwoord. Een zwarte vlek in de recente Spaanse geschiedenis genadeloos blootgelegd. Ik heb het boek in een avond uitgelezen. De schrijver neemt de lezer vaardig mee door deze bizarre geschiedenis.

Reacties op: De gestolen kinderen.