maar ook heel realistisch.,De meeste mensen zullen het succes van series als Harry Potter en Twilight wel hebben meegemaakt, en misschien de boeken ook hebben gelezen. De drijfveer voor dit succes? Onrealistische elementen, zoals bijvoorbeeld magische wezens, die toch ontzettend realistisch worden gebracht. Ook in Brandon Mull’s serie Fabelhaven is dit het geval: van elfjes tot vampiers en van kobolden tot saters (een soort centauren), allerlei wezens komen aan bod, en toch blijf je geloven dat deze wereld best eens zou kunnen bestaan. Het tweede deel van Fabelhaven, De opkomst van de avondster is net uitgekomen in het Nederlands, en lijkt net zo’n succes als het eerste deel te worden.
Op het eerste gezicht lijkt Kendra een doodnormale tiener: ze gaat naar school, ergert zich soms aan haar kleine broertje Seth en heeft last van een welbekend tienerprobleem: puistjes. Maar als Kendra een nieuwe leerling in haar klas krijgt, Chase, waarvoor alle meisjes in zwijm vallen, begin je als lezer door te krijgen dat er iets niet klopt. Kendra ziet in Chase namelijk geen lekkerding, maar een kobold. Sinds Kendra in het magiereservaat van haar grootouders, Fabelhaven, beroerd is door elfjes kan ze namelijk ook de ware gedaante van magische wezens zien. Met hulp van een eigenaardige man die zegt een vriend van haar opa te zijn, jagen ze de kobold weg, maar dan blijkt deze man geen vriend, maar een lid van het bondgenootschap van de Avondster te zijn. Dit bondgenootschap strijdt al jaren tegen de magiereservaten, zoals onder andere Fabelhaven. Zodra haar grootouders hierachter komen, worden Kendra en Seth halsoverkop naar Fabelhaven gehaald, maar eenmaal daar aangekomen beginnen de problemen pas en barst de strijd tegen het bondgenootschap van de Avondster los.
De opkomst van de avondster zit vol met magische wezens, en ook toverdrankjes en spreuken komen aan bod, maar toch – mede door het feit dat ‘gewone mensen’ niet van Fabelland weten – lijkt het verhaal een beetje realistisch, en vraag je je soms af of het niet echt bestaat. Juist door deze vraag en het feit dat Brandon Mull niet alleen heel spannend, maar ook heel realistisch, schrijft, was het heel moeilijk om De opkomst van de avondster weg te leggen. Ik heb zelf het eerste deel niet gelezen, maar toch kon ik het verhaal prima volgen, en wat er in het eerste deel voor belangrijks gebeurde, werd nog even kort herhaald. Wat mij betreft mag het derde deel zo snel mogelijk uitkomen.

Reacties op: Niet alleen heel spannend