Advertentie

Het romandebuut van de Belgische schrijfster Jaimie Pisonier `Vriendschap en liefde' is de eerste oorspronkelijk Nederlandstalige feelgood die ik heb gelezen. Het feelgood-genre op zich ken ik heel goed dankzij mijn werk als vertaler van Engelse en Amerikaanse romans, maar Nederlandse auteurs die zich op dit gebied begeven kende ik tot voor kort niet. Dankzij Hebban is daarin ondertussen verandering gekomen. Maar dat terzijde.

Jaimie Pisonier leerde ik een paar jaar geleden kennen via Twitter. Destijds vertelde ze me dat ze werkte aan een manuscript voor een roman. We verloren elkaar een beetje uit het oog, deels omdat ik voor langere duur van Twitter verdween. We hernieuwden onze online vriendschap een tijdje terug via de Hebban Feelgood Club, en vatten onlangs het plan op om elkaars debuut te lezen. Zo gezegd, zo gedaan.

Jaimie is dyslectisch, een lastige handicap als je zo van lezen houdt en zo graag schrijft als zij. Haar behoefte om te schrijven bleek echter sterker dan haar dyslexie, en na het volgen van diverse schrijfcursussen is ze in staat gebleken een volwaardige roman te schrijven. Chapeau!

Jaimie heeft me verzocht mogelijke redactionele, c.q. taalkundige knelpuntjes over het hoofd te zien, omdat het boek momenteel opnieuw geredigeerd wordt. Me daarover uitlaten doe ik dan ook niet.

Het verhaal heeft overwegend een Vlaamse klankkleur. Ook al vormen Nederland en Vlaams België een taalunie, er is en blijft een wereld van verschil tussen beide talen. Toch begrijpen we elkaar perfect. Heel bijzonder. Zelf ben ik dol op het Vlaams, het heeft een zachte, vriendelijke klank en de structuur volgt veelal het Frans, de taal die ik heb gestudeerd. Iedere keer als ik het hoor, valt het me op dat er zo zorgvuldig en goed gearticuleerd geformuleerd wordt. Zodoende kreeg ik al lezende het gevoel dat Jaimie het verhaal aan mij aan het voorlezen was, wat er een extra dimensie aan gaf.

Het verhaal draait om de sympathieke vrouwelijke hoofdpersoon, Anouk van Aalen en de in België woonachtige Texaan en paardenliefhebber Jack.

Het vertelperspectief gaat via korte hoofdstukken over van Anouk op Jack en vice versa. Zodoende leer je de gevoelens en gedachten van beide hoofdpersonen goed kennen.

Anouk heeft het niet makkelijk: een staaltje vriendjespolitiek maakt dat een promotie op haar werk - waarop ze stellig had gerekend - niet doorgaat. Ze bevindt zich vervolgens in een lastig financieel parket maar wil dolgraag in het huisje blijven wonen van haar onlangs overleden oma. Om er te kunnen blijven wonen, zoekt ze een huisgenoot die deelt in de kosten. Die huisgenoot wordt Jack, met wie ze in contact is gekomen via haar goede en trouwe vriend Thomas.

Tussen deze twee jonge mensen groeit iets... vriendschap, liefde? Anouk is een beetje bang voor de liefde. Bang omdat vriendschap vaak moet plaatsmaken voor de liefde, en welke band is belangrijker? Duurzame vriendschap of liefde waarvan de duurzaamheid ongewis is? Een interessant dilemma.

Al gauw wordt duidelijk dat Jack niet het achterste van zijn tong laat zien. Diverse mysterieuze gebeurtenissen in België wijzen erop dat er iets aan de hand is met Jack. Wat is toch zijn geheim? Wat hem dwarszit heeft alles te maken met een ernstige gebeurtenis uit zijn verleden in Texas, waar de apotheose zal volgen. Verwacht van mij echter geen spoilers, daarvoor is het plot veel te verrassend. Jaimie noemt haar roman dan ook niet een zuivere feelgood, en daarin heeft ze gelijk: het is evengoed een thriller.

Jaimie Pisonier heeft een heel persoonlijke stijl, beschikt over een subtiel gevoel voor humor en is een echte verhalenverteller. Ik heb het boek met veel plezier gelezen en beloon het dan ook met vier sterren.

Tot slot, Vriendschap en liefde is een reeks die draait om familie, vriendschap en liefde. Drie essentiële aspecten van het leven. Anouk en Jack is er het eerste deel van. Ik kijk uit naar het volgende.

Reacties op: Vriendschap en liefde: alsof het mij wordt voorgelezen...