Wat een tegenvaller, en wat een ontgoocheling... Ik heb het boek helemaal uitgelezen maar het heeft mij veel moeite gekost. Al bij de vorige thriller uit de Sara Linton reeks (Trouweloos) vond ik dat er enig sleet kwam op de formule, en dat werd in dit boek overduidelijk bevestigd. De verhaallijn rond de problematische en vrij onrealistische relatie tussen Sara Linton en Jeffrey Tolliver wordt nog maar eens uitgeperst als een citroen, en ook het Lena Adams-Ethan Green-Hank Norton thema wordt de lezer nogmaals door de strot geramd op zo'n manier dat het allemaal heel ongeloofwaardig geworden is. Over het verhaal zelf kan ik kort zijn: het is typisch Karin Slaughter, maar deze keer ook een tikkeltje te voorspelbaar, en redelijk verward. Karin Slaughter is ongetwijfeld een begenadigd thrillerauteur, maar wat mij betreft mag ze het Sara Linton personage nu wel definitief opbergen. Voor mij staat het nu al vast dat ik eventuele volgende thrillers met Sara Linton in de hoofdrol niet meer zal kopen. Eerlijkheidshalve moet ik hier toegeven dat mijn oordeel misschien wat negetief beïnvloed is door het feit dat ik Onaantastbaar gelezen heb nadat ik Mannen die vrouwen haten van Stieg Larrson had in één ruk had uitgelezen, en dat is natuurlijk een thriller van een heel ander (lees: een veel hoger) niveau! Sorry mevrouw Slaughter, maar daar kan je echt nog een puntje aan zuigen.

Reacties op: