Advertentie

Ik vind het lastig om over dit boek een beoordeling te schrijven. Het idee van Vuijsje is duidelijk: hij wil de geschiedschrijving over de jodenvervolging nuanceren. Dit lukt hem maar mondjesmaat. Vooral Loe de Jong krijgt het zwaar te verduren, maar ook Jacques Presser, Abel Herzberg en de Joodse Raad wordt aardig wat verweten. De tactloosheid van Vuijsje stoorde me zo erg dat ik zijn argumentatie moeilijk serieus kon nemen. En dat is jammer, want hij heeft wel duidelijk onderzoek gedaan naar bovengenoemde personen. Ik betwijfel alleen of hij zelf ook niet selectief bronnen heeft gebruikt, waar hij De Jong en Cohen ook van beschuldigd. Het hoofdstuk over de dagboeken had weg gekund, hij heeft zo weinig dagboeken gebruikt dat hier geen conclusies uit zouden moeten worden getrokken. Vuijsje had met iets meer reservatie en diepgaander onderzoek een veel beter boek kunnen schrijven, en dat is zo jammer want dit blijft een actueel onderwerp. Na het lezen van dit boek weet ik nog steeds niet precies wat men wel en niet 'wist'.

Reacties op: Tactloos