Erg leuk boekje om even 'tussendoor' te lezen. Het is vooral leuk om weer eens iets te lezen van de favoriete schrijvers, maar ondertussen ook kennis te maken met 'nieuwe' schrijvers. Het verhaal van Nicci French vond ik ronduit tegenvallen. Het enige wat ik kon doen toen ik het uitlas, was mijn wenkbrauwen ophalen. De essentie van dat verhaal ontgaat me echt volledig.
Ik vond de verhalen van Läckberg en Mina erg leuk. Ik had nooit eerder iets van hen gelezen, maar dat zal ik zeker eens op gaan pakken.
Over het algemeen was het jammer dat de verhalen zo kort waren. Dat is natuurlijk ook de kracht van de bundel, maar vooral de verhalen van Escober en Esther Verhoef (mijn favoriete schrijfster) hadden langer mogen duren!

Reacties op: Recensie De lunchroom van de weduwen