Ik lees altijd graag waargebeurde verhalen. Ik wil weten wat er in de wereld gebeurt en wat het met mensen doet. Het zijn boeken, die iets met mij doen. Vaak ben ik perplex na het lezen van zo'n boek. Zo ook dit boek... Ik vind het echt zo onbegrijpelijk, dat een vader dit zijn bloedeigen kind aan kan doen. Bij bepaalde hoofdstukken, waarin precies beschreven werd hoe hij haar misbruikte en wat hij met haar deed, liepen de rillingen over mijn lijf en één keer heb ik het boek ook echt naast me moeten leggen. Ik werd er helemaal naar van en heb er een vieze nasmaak van... Wel jammer vind ik, dat er op de flaptekst al onthuld word, dat de vader voor het gerecht verschijnd en hoeveel jaar hiervoor gekregen heeft. Ik denk, dat als dit achterwege gelaten werd, dat het nog sneller leest. Een tipje dus om niet de flaptekst te lezen ;-)

Reacties op: Niemand mag het weten