Advertentie
    Selene Genreclub

Eerste alinea:
In april 2000 vloog een aantal Nederlandse schrijvers naar Japan. Ons land presenteerde zich op de Boekenbeurs in Tokio, van de schrijvers werd verwacht dat ze daar hun in het Japans vertaalde boeken voorstelden. Ze debatteerden, lieten zich interviewen en ontmoetten lezers en uitgevers; ik zou een lezing houden ter ere van de nieuwe behuizing van het Japan-Nederland Instituut. Niet dat ik van het bestaan afwist - ik ben geen Japan-kenner - maar naast alle officiële sprekers verlangden de organisatoren naar een minder opgepoetste spreker. En waarom dan geen schrijver, ze liepen nu toch los.

Over de eerste alinea/pagina:
Dit is dus geen fictieverhaal over "Nathan Sid", maar gewoon echt wat de auteur heeft meegemaakt. Daarom past het niet helemaal in de bundel "De Indische boeken", waar ik dit verhaal in heb gelezen, maar is het een beetje een 'extra' verhaal.

Verhaal:
Ik vond dit wel leuker om te lezen dan de andere twee verhalen in de bundel (Nathan Sid en Indische Duinen): hier beschrijft Adriaan van Dis gewoon zijn eigen ervaringen, als zichzelf, en niet zijn eigen ervaringen als iemand anders (zoals in boek 1 en 2 eigenlijk het geval was). Als je dit deel leest dan denk je ook wel "in deel 1 en 2 beschrijft hij gewoon zichzelf...", al was dit niet helemaal het geval, er zijn wel echt veel overeenkomsten en de auteur verwijst er eigenlijk ook gewoon naar.
Wat ik vooral interessant vond, was dat er een aantal schrijvers in het verslag voorkwamen die ook over Japan en Indië schreven, en vooral ook dat er Japanse veteranen in voorkwamen die hun kant van het verhaal ook wilden vertellen. Waar mogelijk beschreef de auteur ook de verschillen tussen zijn verhalen en die van hen.

Schrijfstijl:
Meer een dagboek in verhaalvorm, niet superveel details, maar wel met dialogen.

Spelfouten/Typefouten (uitgave met ISBN 9029072318):
p. 395:
Okoyama >>
Okayama
p. 397, 419 en 441:
Oba san >>
Oba-san
p. 415 (2 keer):
Okomoto >>
Okamoto
p. 425 (5 keer):
Yasukini >>
Yasukuni

Conclusie:
Een stuk interessanter om te lezen dan deel 1 (Nathan Sid) en 2 (Indische Duinen). Dit is wel een verhaal dat ik meerdere keren zou lezen.

Reacties op: Een dagboek in verhaalvorm