Eigenlijk best goed boek. Vond 'm in het begin leuk, makkelijk en kabbelend en
vooral leuk voor mensen die in een bieb werken. Maar eigenlijk....
hoe 'zwaar' kan het leven zijn als mensen jou als een attractie of bezienswaardigheid zien? Sommige mensen denken dat ze gewoon alles mogen vragen.
-Ik ben best dik, maar mensen zullen niet zo snel zeggen/ vragen: Goh, wat bent u dik !! Hoe zwaar weegt u eigenlijk ? - Deze jonge knul van 17 jaar, die heel lang is, +/- 2 meter 40 halverwege het boek, wordt gezien als attractie; een reus. En iedereen, geheel onbekende mensen, zeggen : Tjeee wat ben je lang !! Hoe lang ben je ? En de jongen wordt alleen maar vragen gesteld die met zijn lengte te maken hebben. Hij is niet James, een leuk mens. Nee, hij is die Reus, die lange lange lange jongen.-- En eigenlijk schaam ik me. Want eigenlijk vind ik inderdaad dat ze niet naar mijn gewicht mogen vragen maar eigenlijk...
zou ik ook vragen; goh, hoe lang ben je eigenlijk.
Nee, je kan niet zomaar alles aan iedereen vragen.

Reacties op: Recensie Huis van de reus