Bij het eerste gedeelte van het boek kon ik niet snappen waarom iedereen hier zo vurig en positief over het verhaal sprak. De schrijfster valt veel in herhaling en de schrijfstijl is vrij simpel. Maar dan opeens word je in het verhaal gezogen, vooral wanneer het over de slachtoffers gaat en er vanuit hun beleving word geschreven, ik heb hier echt met kippevel en tranen in men ogen zitten lezen. Het is zo beeldig neergepend, net alsof je naar een film kijkt. Benieuwd naar het volgende boek .

Reacties op: Recensie De zevende doodzonde