Twintig korte verhaaltjes waarvan de één grappig is, de ander weer wat serieuzer.

De laatste regel van de achterflap Wees gewaarschuwd: vergeet niet hoe fijn het was om kind te zijn! vind ik erg overdreven. Zou je je dat opeens weer herinneren door dit boek te lezen? Nou, dat gevoel kwam totaal niet bij me op.

Een mooi verhaal vond ik De buurjongen, die vertelt hoe het is om in een stad als Bagdad te wonen.
Bestimpel me goed vond ik knap geschreven, maar met welke bedoeling daar ben ik niet achter gekomen.
Jaimé was een ontroerend gedicht over een meisje in een sloppenwijk.

Zo staan er nog zeventien stuks in dit boekje, waarvan de één je meer zal aanspreken dan de ander. Prima leesvoer voor het slapengaan met mooie illustraties!

Reacties op: Recensie De wereld zonder kinderen