Ik ben een groot fan van zowel Mirjam Oldenhave als Jacques Vriens, maar ik kon eigenlijk niet ontdekken wie welk deel in dit boek heeft geschreven. Het hele boek bestaat namelijk uit een briefwisseling tussen Sonia en haar vader en op die manier kom je dus stukje bij beetje te weten waarom Sonia in een kindertehuis zit.
Ik kan me voorstellen dat meisjes van twaalf helemaal in dit boek zullen opgaan, want het is nogal niet niks om een vader te hebben die alcoholist is en dat je op je dertiende nog een broertje krijgt!

Reacties op: Recensie P.S. Ik ben uw dochter