Advertentie

Je leert er maar mee leven..

op 09 november 2016 door

Het is niet zo erg om een leesverslaving te hebben. Het kost wat tijd om elk lettertje wat je tegenkomt te willen lezen maar daar valt goed mee te leven.

 Het is wat erger om een boekverslaving te hebben. Op de een of andere manier gaat het kriebelen als je weer een nieuw boek langs ziet komen. En dat zijn er heel, heel veel!

Vroeger was het makkelijker, je zag ze alleen in de boekhandel en daar kwam je niet elke dag. Nu met sociale media zie je elke dag wel meerdere titels en bij zo’n verslaving wil je ze hebben! Je kan niet anders, je moet…

Dat  is wel het eerste kenmerk van deze verslaving. De tweede is dat je stapels boeken hebt en je het eigenlijk niet aan kunt lezen. Een TBR-Pile tot aan het plafond is geen uitzondering. Als je wederhelft je dan ook nog voorzichtig bookhoarder gaat noemen gaat er ergens wel een alarmbelletje bij je af maar ja we blijven heel lang in de ontkenningsfase zitten.

 Naast de ontkenning zijn er de excuses dat je ze echt, echt moet hebben. Toegeven dat een boekverslaafde hebberig is dat doe ik zeker. En dat menig boekverslaafde gevoelig is voor boekenhebbedingetjes geef ik ook wel toe. En die zijn er ook zoveel…

 Mijn voordeel is dat ik een dochter heb van 13 jaar oud en ik kan dus de boekenboxen, boekenleggers, boekentasjes, boekenmokken en andere prullaria aanschaffen onder het mom dat het leuk is voor dochterlief.Al heeft ze soms wat extra druk op de schouders omdat moeders een veellezer, snellezer en alleslezer is en herhaaldelijk vraagt of ze dat boek al uit heeft en dan dat boek “moet”gaan lezen. Maar over het algemeen vaart ze er wel bij want ze is ook belast met het “boeken-gen”.

Erfelijk belast, dat is het, het is een extra gen waar je niets aan kunt doen !

Mooi, weg schuldgevoel, weg ontkenningsfase, ik kan er niets aan doen ! Daar kan ik best mee leven !

(Gelukkig maar want vanmorgen kocht ik toch weer een boek… )



Reacties op: Je leert er maar mee leven..