Advertentie

A kind of spark

op 12 januari 2021 door

Afgelopen december kreeg ik het boek A kind of spark van Elle McNicoll. Dit boek werd op verschillende plekken aangeraden als een heel goed jeugdboek en ik las dat het iets met heksen te maken had. Ik hou van heksenverhalen, dus ik wilde het graag lezen. Het had inderdaad zijdelings met heksen te maken, maar de hoofdboodschap ging over autisme en acceptatie. Ik had iets heel anders verwacht, maar was zeker niet teleurgesteld. Graag neem ik jullie mee in mijn ervaringen.

Inhoud: 

Addie knows exactly who she is. Addie knows that sharks are more interesting than dolphins, she knows her favourite words in the thesaurus, and she knows that her older sisters are opposites.

And when Addie learns about the witch trials that happened in her hometown, she knows there is more to the story of these 'witches', just like there is more to her. As Addie tries to get her small town to make a memorial for the 'witches' , can she challenge the way they see her?

De schrijfster

Elle is een Schotse, neurodivergente* schrijfster die op dit moment in Londen woont.  Ze is afgestudeerd in creatief schrijven en heeft gewerkt als boekverkoopster, barvrouw, blogger en babysitter. Ze heeft altijd geschreven, tot voor kort vooral voor zichzelf. Toen ze haar dissertatie had geschreven over het gebrek aan representatie van neurodiversiteit, vooral door 'Own voices authors' besloot ze zelf zo'n boek te schrijven. A kind of spark is haar debuut.  

Verwachtingen

Zoals ik hierboven al aangaf verwachtte ik een boek over heksen. Op de achterflap staat ook nog dat het een verhaal is over dapperheid, vriendschap en wat het betekent om anders te zijn. Verder verwachtte ik een prettig geschreven verhaal, dat gemakkelijk zou lezen omdat het voor de jeugd geschreven is. De hoofdpersoon is 11 jaar. De cover ziet er vrolijk uit met de felle kleuren roze en blauw. De gouden letters, de gebogen lijnen en vrij eenvoudige tekeningen laten het geheel er heel speels uitzien. 

Ik verwachtte dus een verhaal dat te maken had met heksen, met een meisje dat anders is, dat makkelijk leest en me vrolijk zou maken. 

Personages

Addie is de hoofdpersoon in het boek. Zij is een jong autistisch meisje. Je mag van haar echt niet zeggen dat ze autisme heeft, want autisme is haar wezen. Ze IS autistisch. Het is geen ziekte ofzo. Doordat Addie autistisch is ziet en ervaart ze de wereld anders dan anderen. Indrukken komen harder binnen en ze voelt heel diep. Hierdoor wordt ze ook erg geraakt door het verhaal over de vermeende heksen in haar woonplaats die ooit omgebracht zijn. Ze voelt zich heel erg betrokken bij deze vrouwen. Ook zij waren anders en omdat ze anders waren werden ze verbrand of verdronken. 

"Autism isn't a personality difference," Mum says firmly. "It's not a matter of Addie being a little more sensitive or a little more emotional. She is dealing with a different neurological reality. A cognitive difference. She needs structure, support and understanding."

Addie heeft een liefdevolle familie. Een vader en een moeder die haar goed begrijpen en twee oudere zussen, een tweeling. Haar ene zus is een Youtuber die vooral met zichzelf en haar Youtube kanaal bezig lijkt te zijn, haar andere zus is net als zij autistisch en Addie ziet Keedie echt als een voorbeeld. Als een held. Keedie heeft op dezelfde school gezeten en zelfs bij dezelfde vreselijke juf. Zij begrijpt wat Addie doormaakt.

"The ocean needs all kind of fish," Keedie says quietly. "Just like the world needs all kinds of mind. Just one would be really dull, wouldn't it?"

In de loop van het verhaal kom je erachter dat Keedie misschien niet zo sterk is als ze lijkt. Keedie heeft veel langer met de vraag rondgelopen wat er met haar aan de hand was en dat heeft zeker zijn sporen nagelaten. 

De juf, miss Murphy, is echt een soort juffrouw Bulstronk uit Matilda. Een juf die kinderen niet in hun waarde laat en het fijn lijkt te vinden om de kinderen in haar klas te kleineren. Ze heeft geen enkele compassie voor het anders zijn van Addie. Toch krijgt ook deze vrouw een menselijke kant tijdens een gesprek tussen Addie en haar moeder:

"Miss Murphy might not understand everything about you right away," Mum says firmly. "She's from a different generation. And the poor woman must be run ragged with her mother being so ill and the husband gone. She might not have all the patience in the world, but she's hardly the monster you want to make her Keeds (Keedie)."

Gelukkig heeft Addie in de klas ook een echte medestander. Een nieuw meisje dat nieuwsgierige vragen stelt over hoe Addie denkt, maar wel alles aanneemt en begrijpt. In haar vindt Addie iemand om samen te knokken tegen de boze buitenwereld en vindt de lezer iemand die de vragen stelt die zij misschien ook wel aan autistische mensen zouden willen vragen, maar niet durven. 

Schrijfstijl

Heel intense stukjes, zoals hieronder

"They killed them because they were different." "Well, yes. Mary (een van de 'heksen' waar het in het verhaal over gaat) was an imbecile and Jean was__" "I hate that word." "Well, nowadays we would say she had special needs___" "Like me, she was like me."

worden afgewisseld met grappige anecdotes en heel veel liefdevolle gesprekken. Het verhaal wordt verteld vanuit Addie en daardoor begrijpen we heel goed wat zich in haar hoofd afspeelt. Doordat er veel gebruik wordt gemaakt van dialogen krijg je ook een goed beeld van de mensen rondom Addie en dit geeft een mooi uitgewerkt en genuanceerd beeld van de gebeurtenissen. 

Conclusie

Ondanks dat er geen hekserij in voorkomt en de heksen vooral gebruikt werden om een parallel te trekken met de huidige maatschappij vond ik het een heel mooi boek. Er gebeurt genoeg om je aandacht vast te houden, de personages zijn mooi uitgewerkt en krijgen echt hun eigen rol in het verhaal. Daarnaast leer je veel over autisme. Vooral de nadruk op de diepe gevoelens van autistische mensen is denk ik heel belangrijk. De meeste mensen hebben juist het idee dat er door hen weinig gevoeld wordt. Het is trouwens niet zo dat alle autistische mensen het prettig vinden als ze zo genoemd worden. Er zijn zeker ook mensen die willen dat je zegt dat ze autisme hebben.

Het boek past in de lijn van de neurodiversiteitsbeweging:

Sterke punten die vaak in verband worden gebracht met autisme zijn onder andere: oog voor detail, analytisch denken, eerlijkheid, loyaliteit en technisch inzicht. Steeds vaker wordt dan ook de vraag gesteld of autisme per definitie altijd een ‘stoornis’ of ‘beperking’ is. Volgens de zogeheten neurodiversiteitsbeweging gaat het in essentie om een andere manier van zijn. Deze beweging heeft er grote problemen mee dat sommige ouders of organisaties (zoals bijvoorbeeld Autism Speaks) mensen met autisme willen ‘genezen’. In verband hiermee schreef de Amerikaanse autisme-activist Jim Sinclair het beroemde essay Rouw niet om ons.

Kortom een fijn boek waar ik ook weer veel van geleerd heb. Ik gaf het boek een dikke vier sterren

*Neurodivergent: Neurodivergent betekent dat je hersenen op een andere manier bedraad zijn.



Reacties op: A kind of spark

Meer informatie

Gerelateerd