Advertentie

Yay or Nay: Loveless

op 15 september 2020 door

Nadat we alle drie positief verrast waren door schrijfster Alice Oseman, was er geen twijfel over mogelijk welk boek we als de volgende Yay or Nay zouden doen. Alice Oseman schrijft boeken over diverse onderwerpen, wat perfect past bij deze spot. Het onderwerp dat centraal staat in dit boek: Aseksualiteit en aromanticisme. Wij hebben alle drie het boek gelezen en we zullen je in dit artikel vertellen of we het een Yay of een Nay geven. 

Geschreven door: Lara, Anne en Maartje

Over het boek

Het drong allemaal tot me door. Ik had nog nooit een crush gehad op iemand. Geen jongens, geen meisjes, op geen enkele persoon die ik ooit had ontmoet. Wat betekende dat?

Georgia is nooit verliefd geweest, heeft nooit iemand gekust, heeft zelfs nooit een crush gehad op iemand - maar als fanatiek geobsedeerde romanticus weet ze zeker dat ze haar persoon ooit zal vinden. Terwijl ze met haar beste vrienden, Pip en Jason, aan de universiteit begint, in een hele nieuwe stad ver van huis, is Georgia klaar om romantiek te vinden. Met haar stapgrage kamergenoot aan haar zijde en een plek in de Shakespeare Society, is haar 'tienerdroom' in zicht. Maar wanneer haar liefdesplan grote schade aanricht binnen haar vriendengroep, belandt Georgia in haar eigen komedie van fouten, en begint ze zich af te vragen waarom liefde zo gemakkelijk lijkt voor andere mensen, maar niet voor haar. Met nieuwe termen, - aseksueel, aromantisch - is Georgia onzekerder dan ooit over haar gevoelens. Is ze voorbestemd om liefdeloos te blijven? Of is ze al die tijd op zoek naar het verkeerde? 

Verwachtingen

Anne: Ik had enorm genoten van het boek Radio Silence van deze auteur, het was verrassend en nieuw, dus ik keek er naar uit om dit boek te lezen. De cover was simpel en mysterieus en de flaptekst maakte me nieuwsgierig. Mijn verwachtingen waren best wel hoog. Ik heb nog nooit een boek gelezen dat ging over dit specifieke onderwerp, waardoor ik hier erg benieuwd naar was. 

Lara: Nadat ik Radio Silence van Alice Oseman las, was ik meteen fan! Ik wilde meer van haar lezen, dus ik was heel blij dat we Loveless voor het diversiteitscafé konden lezen. Omdat ik haar eerdere boeken zo tof vond, had ik hele hoge verwachtingen. Zeker omdat er niet veel boeken en films zijn die dit onderwerp bespreken, was ik heel benieuwd naar dit boek.

Maartje: Ik leerde Alice Oseman kennen via haar graphic novels over Nick en Charlie: Heartstopper. Met deze verhalen overtuigde Alice Oseman mij dat ze geweldige en echte personages kan bedenken en daarnaast ook een goed plot weet te schrijven. Toen ook Radio Silence goed beviel wilde ik graag haar nieuwste boek lezen. Daarnaast is het onderwerp van dit boek heel interessant. Ik heb al heel wat LHBTQIA+ boeken gelezen, maar over aseksualiteit zaten er niet veel tussen. Voor veel mensen zal dit boek daarom ook veel kunnen betekenen. 

Schrijfstijl

Anne: Ik vind de schrijfstijl van Alice Oseman heel fijn, het leest vlot en het is niet ingewikkeld geschreven. Soms vind ik de zinnen die ze schrijft wel heel simpel opgebouwd en mis ik een beetje diepgang, maar dat mag de leespret niet drukken. Je krijgt echt de kans om een kijkje te nemen in het hoofd van Georgia en je voelt met haar mee. 

Lara: Alice Oseman schrijft heel fijn en haar boeken lezen vlot weg. Ze beschrijft de gedachtes van de personages heel goed, waardoor je echt het gevoel hebt dat je in hun hoofd kan kijken. Er is een goede balans tussen serieuze onderwerpen en grappige gebeurtenissen en dat maakt het lezen ook zo leuk! Ze beschrijft de stukken over aseksualiteit en aromanticisme heel duidelijk. Als je er voor het lezen nog niks vanaf wist, snap je nu goed wat het betekent. 

Maartje: Zoals ik hierboven al aangaf is Alice Oseman heel goed in het weergeven van personages en hun gedachten. Ze schrijft heel natuurlijk en ik heb geen moment het gevoel gehad dat iets niet logisch of ongeloofwaardig was. Het boek leest vlot, zonder moeilijke woorden of zinnen. Ondanks de serieuze onderwerpen die Oseman in het verhaal behandeld, het gaat echt niet alleen over ace en aro, weet ze ook genoeg lucht in het boek te brengen. Zware en/ of verdrietige stukjes werden afgewisseld met humor.  

Verhaallijn

Anne: Ik vind het verhaal zelf goed opgebouwd. Het begint met de spanning die komt kijken wanneer je naar een nieuwe school gaat, naar een nieuwe stad verhuisd en nieuwe vrienden moet maken. Wanneer iedereen op zijn of haar plek zit en vrienden begint te maken, beginnen de identiteitscrissisen. Hoe kan je je overgeven aan iemand zonder dat je zelf eigenlijk weet wie je bent? Op het einde zitten er een aantal plottwisten, die het verhaal tot aan de laatste bladzijde interressant maken. Soms was het verhaal een beetje té dramatisch geschreven naar mijn mening, maar dat was niet iets waar ik me echt aan irriteerde. Het boek wordt goed afgesloten en je hebt niet het gevoel alsof er nog dingen missen waardoor je tevreden het boek naast je neerlegt wanneer je het uitgelezen hebt. De focus op vriendschap is iets wat ik soms in ander Young Adult reads mis, hier was deze op precies de goede manier aanwezig. 

Lara: Het boek begint met een scene waarin al kleine hints gegeven worden dat Georgia aseksueel en aromantisch is, ook al weet ze dat op dat moment nog niet. Ik vond het een pakkende beginscene, omdat je meteen in het verhaal getrokken wordt. Een van de belangrijkste aspecten in dit boek is ontdekken wie je bent en dit accepteren. De lezer gaat samen met Georgia op zoek naar wie ze is en wat haar seksualiteit inhoudt. Het is voor haar lastig omdat ze op het begin geen idee had wat ace / aro inhield, dus ze had helemaal niet gedacht dat dat ook een mogelijkheid was. Naarmate ze steeds meer ontdekt over deze seksualiteit en dit herkent bij zichzelf, ontdekt ze wie ze nou eigenlijk echt is. De weg naar zelfacceptatie duurde ook even, omdat Georgia een hele andere toekomst voor zich had gezien. Het is voor haar enorm wennen aan deze verandering, maar beetje bij beetje leert ze om zichzelf te accepteren. Ik vond de ontwikkeling die haar personage doormaakt erg goed beschreven. Een ander belangrijk aspect is vriendschap. Iemand die ace / aro is moet de magie van een romantische relatie vinden in vriendschappen. Deze zijn voor hen het allerbelangrijkste. De liefde tussen de vijf vrienden was zo goed beschreven, dat je het door de bladzijdes heen kon voelen. 

Maartje: Alice Oseman heeft een boek willen schrijven over aseksualiteit en aromanticisme en dat is gelukt. Wat mij betreft iets te goed. Ik had af en toe het idee dat de uitleg over de ervaringen en gevoelens van Georgia te veel de boventoon voerde en daardoor werd het boek naar mijn smaak iets te veel informatieboek. Daarnaast had ik ook wat moeite met de insteek van de personages ten opzichte van studeren. Studeren is natuurlijk ook jezelf ontdekken en feesten, maar om dat de reden van studeren te noemen... Daar kan ik mij niet in vinden. En dan nog iets over het alcoholgebruik in dit boek. Dat was wel erg excessief en het werd wel even genoemd als niet genoeg, maar naar mijn idee had dit meer veroordeeld moeten worden. 

Personages

Anne: Wat dit verhaal zo speciaal maakt, is dat ieder personage een eigen identiteit heeft. Het draait hier niet om hoofdpersonen en bijpersonen en ook al wordt het verhaal beschreven vanuit Georgia, ik vind het mooi dat ook de ontwikkeling van Jason, Pip, Rooney, Sunil en Jess gezien kan worden. Ze zijn allemaal zo anders en hebben hun eigen verhaal, wat ze zo goed samen maakt. Alice Oseman heeft veel moeite gestopt in het opbouwen van personages en dat is iets wat ik enorm waardeer in dit verhaal. Iedereen is speciaal op zijn eigen manier en het feit dat ze elkaar allemaal zo steunen en elkaar zo de kans geven om zichzelf te zijn is waar we soms in het echte leven nog wel eens jaloers op kunnen zijn. 

Lara: Ik sluit me bij Anne aan, elk personage is heel goed uitgewerkt en ze maken hun eigen ontwikkeling door. Ze zijn allemaal heel uniek, maar op hetzelfde moment maken ze ook hetzelfde mee. Ze zijn allemaal op zoek naar hun identiteit op hun eigen manier. Doordat de verschillende personages zo goed zijn uitgewerkt, voel je je als lezer verbonden met hen allemaal en niet alleen met de ik-persoon. De vriendschappen tussen hen zijn zo speciaal en echt vanuit het hart, dat maakt het zo mooi om over te lezen. 

Maartje: Ik ben het ook met Anne eens. De personages zijn allemaal mooi uitgewerkt en hebben ieder hun eigen geschiedenis en eigen verhaal waardoor ze allemaal anders aanvoelen. Helaas heeft dit naar mijn idee de aandacht weggetrokken van een goed plot. Het boek kabbelde voor mij teveel en ik voelde me niet echt verbonden met het plot. Waar ik wel echt van genoten heb is de interacties tussen de vrienden. Wat een geweldige en jaloersmakende vriendengroep wordt er in dit boek beschreven. Die wens je ieder mens toe. 

Eindoordeel

Anne: Ik heb genoten van dit boek en ik vind dat Alice Oseman het weer deed. Ze schrijft een boek over wat zwaardere onderwerpen op zo'n manier dat het voor iedereen goed te begrijpen is en toch lekker vlot wegleest. Ze legt alles goed uit waardoor je ook het gevoel hebt iets te leren tijdens het lezen van dit boek. Ik moet wel eerlijk toegeven dat ik Radio Silence net ietsje beter geschreven vond en dat zal dan ook altijd mijn favoriet van haar blijven. Toch heb ik enorm van dit boek genoten en is het voor mij een grote YAY

Lara: Ik vond het boek echt heel erg goed. Aan het begin vond ik het wat moeilijker om in te komen, maar daarna kon ik hem niet wegleggen, omdat ik zo graag wilde weten wat er verder gebeurde. Vantevoren had ik een vaag idee wat ace / aro betekent, maar nu ik dit boek gelezen heb, snap ik het echt veel beter. Voor mij is dit boek dus een dikke, vette YAY, want het is een super leuk verhaal en ondertussen ook heel leerzaam. 

Maartje: Ik heb het boek met plezier gelezen, maar vond het iets te veel les en iets te weinig verhaal. Ik vond de vriendschapsdynamiek erg leuk en natuurlijk is een boek dat zo positief over seksualiteit schrijft een plus voor de leeswereld. Het is echt een YAY, maar ik vind het niet Alice Oseman's sterkste boek. 

Conclusie

Alledrie gaven we het boek een YAY, de een wat meer uitgesproken dan de ander maar ieder van ons vond het een aanrader. Zeker als je geïnteresseerd bent in verschillende vormen van seksualiteit.  100 % Yay dus. 



Reacties op: Yay or Nay: Loveless

Meer informatie

Gerelateerd