Advertentie

Het figuur van een lezer

op 13 juli 2019 door

’Zo, jij hebt ook niet het figuur van een lezer’. Ik verplaats mijn blik van het boek in mijn hand naar de man die de opmerking maakt. Wat? Is dat nou een compliment of een belediging? Hij kijkt er niet triomfantelijk of seksistisch bij; zijn ogen staan oprecht. Als hij weg loopt sta ik nog met mijn mond vol tanden hem na te kijken.

Sommige opmerkingen blijven je een tijd bij. Sterker, het kan je fantasie zo prikkelen, dat je er een blog over schrijft. Mijn hersenen gaan er onmiddellijk mee aan de haal. In mijn hoofd popt er een gesprekje, alla Roodkapje op:

’’Maar oma, wat heeft u grote ogen?’’ 
’’Ja kindje, dat is om de verhalen beter te kunnen lezen.’’
’’Maar oma, wat heeft u een grote mond?” 
’’Ja, kindje dat komt omdat ik zoveel over boeken praat.’’
’’Maar oma, wat heeft u lange vingers?’’
’’Ja kindje, dat komt door het vele omslaan van de bladzijden.’’

Roodkapje kan nog uren doorgaan, oma trouwens ook, maar dan komt toch de laatste vraag: 

‘’Maar oma, wat heeft u een dikke kont?’’

Oma slikt even voor ze antwoord geeft. 

’’Ja kindje, dat krijg je van het vele zitten tijdens het lezen.’’ 

(plop)

Ik trek acuut het boek uit oma haar handen. Dikke kont? Geef je dat ondankbare fictieve wicht, de gelegenheid om ’te shinen’ in je blog, en een nieuwe wending te geven aan het verhaal, krijg je dit. Word dan maar weer opgegeten. 

In het sprookje valt de wolf hierna met een volle buik in een diepe slaap, maar ik ben helemaal wakker, want hoe ziet het figuur van een lezer er dan eigenlijk uit en wat bedoelde hij met ’ook’? Hoezo ook? Wat heb ik behalve dat figuur nog meer niet, of juist wel? Ben ik dan wel een ‘echte’ lezer? Ik voel de volgende vraag al weer opkomen. ‘Wat is echt?’ 
(STOP)

Dit roept alleen maar meer vragen op. Tijd dus om er een eind aan te maken, want het antwoord is eigenlijk simpel. Dit figuur, heb ik juist vanwege het vele lezen. Iedere dag ben ik bezig met boeken. De goede man moest eens weten, hoeveel werk het is om mijn exemplaren van kast tot kast te sjouwen en actueel te houden. De eeuwige jacht naar nieuwe aanwinsten houdt niet op. Wekelijks ren ik van boekwinkel naar boekwinkel, rij ik langs de kringloop, om gemiste exemplaren te zoeken en series compleet te maken en speur ik tijdens fietsrondjes naar leuke minibiebjes, enkel en alleen om te zien wat er in staat.

Ik bedoel maar, lezers zijn als boeken. Dik, dun, groot, klein, spannend, romantisch enz. 
Om braille en luisterboeken niet te vergeten. Ieder boek heeft zijn eigen unieke inslag en lezer, dat maakt het nou juist zo heerlijk. Iedereen kan het, of je nu kinderboeken, literaire werken of pulp leest.

Nu mijn hersenen eenmaal ratelen, popt er een nieuwe vraag op. Hoeveel procent van de lezers zal ook schrijven? En wat is het figuur van een schrijver?



Reacties op: Het figuur van een lezer

Meer informatie