Over jokers, meterkasten en cadeautjes *Leeschallenge*

op 01 oktober 2017 door

Ergens in augustus las ik in de lunchupdate dat We Love Feelgood had bedacht om in de maand september eens alleen maar boeken uit eigen kast te gaan lezen. Nou, dat is een makkie, dacht ik. Ik heb het afgelopen half jaar niet voor niets zo veel nieuwe boeken gekocht, ik kan best wel een maandje zonder te kopen. Geen probleem. En die ene joker? Nou, die zal ik vast niet nodig hebben. Ik bedacht al snel welke boeken ik graag wilde lezen en in welke volgorde. Niet dat het er veel zouden worden, misschien 2 gewone boeken en 1 ebook. Maar alle beetjes helpen, niet waar?

Dus begon ik, net als bijna iedereen hier op Hebban, 1 september vol goede moed aan boeken die al een tijdje in mijn kast stonden te verstoffen. Hoewel, geen stof te bekennen want ik heb er dan misschien een hoop nog niet gelezen, maar ik verzorg ze wel goed. Ze krijgen regelmatig een lekker warm lavendelbadje en een kopje kamillethee van me, want ik moet ze toch rustig zien te houden. Anders gaan ze zo schreeuwen als ik een ander boek pak.

Maar wat zag ik tot mijn schrik gelijk al op 1 september? Een uitnodiging voor een wel heel interessante leesclub: Vogelvrij. Daar had ik nog nooit aan meegedaan en dit boek zag er wel heel aantrekkelijk uit. Dus werd de joker gelijk gereserveerd. Die kon ik nergens meer voor gebruiken, tenzij ik niet zou worden ingeloot. Enthousiast schreef ik me in en vervolgens ging ik weer vrolijk verder aan mijn eigen boeken.

Tsja. En to59314574516fa63f7701575e0e5357c0.jpgen bedacht ik me ineens dat de eerste week van september mijn moeder ook nog ergens jarig was. Ik wist wat zij heel graag wilde hebben: De Aardkinderen deel 6. Dat werd dus een wandeling naar de boekhandel. Maar niet getreurd, ik wist dat ze hem niet op voorraad hadden dus ik hoefde niet naar de boekenplanken te lopen. Wel even rondneuzen bij de kantoorartikelen en tijdschriften, dat mag. Maar ook daar nam ik niks van mee. De volgende dag, bij het ophalen van het bestelde boek, ging het hetzelfde. Behalve dan dat het toen al ietsje moeilijker werd om niet bij de boeken te kijken. Maar ik kwam keurig netjes met dat alleen ene boek weer naar buiten.

Op haar verjaardag werd het moeilijk. Mijn moeder vroeg me hoe het nou precies werkt met ebooks kopen via onze grote blauwe vriend en hoe je dat kan lezen. Dus heb ik speciaal voor haar de beruchte website tevoorschijn getovert en zijn we lekker gaan zitten neuzen tussen de ebooks. Met daarnaast een venster geopend van Hebban. Mijn Wil ik lezen lijst groeide rap die dag. Die is trouwens in de hele maand september uit zijn voegen gegroeid. Want als je niks mag kopen, je moet toch wat. Dus dan maar flink rondkijken naar boeken die ik dan in oktober weer mag gaan kopen.

15 september ging het bijna mis. Bijna, ik kon mezelf nog net tegenhouden. Ik was even in de kringloopwinkel. Niet dat ze daar vaak leuke boeken hebben, maar ik snuffel er graag even als ik niks te doen heb. Maar deze keer was het op de eerste plank die ik bekeek al raak. Old Shatterhand deel 1 van Karl May. Ik heb 6 boeken van hem, waaronder 4 Winnetou's. Daar kon dit boek mooi naast staan, bedacht ik. En ach, als ik een boek zou kopen, wilde dat natuurlijk niet gelijk zeggen dat ik hem deze maand ook zou gaan lezen. Toch? Maar, oja, da's waar, kopen mocht ook niet. Hmmm. Dan maar terug zetten. Uit pure frustratie, ik moest en zou in elk geval iets kopen, kwam ik naar buiten met goeie 5 films. Zo had ik toch nog iets leuks gekocht dat met heel veel fantasie toch misschien wel voor een boek kon doorgaan.

Dolblij dat ik me nog net had kunnen inhouden, logte ik in op Hebban. Maar wat las ik daar? Iets over meterkasten en al dan niet valsspelen. Hmmm. Goed idee. Alleen erg jammer dat mijn meterkast in het portiek zit, in de gemeenschappelijke ruimte. Daar ga ik geen tassen met boeken neerzetten. Stel je voor dat er hier nog iemand van lezen houd. Toch liet dat idee me niet meer los. Zonder dat idee had ik het misschien wel vol gehouden de hele maand. Maar nu...

Dinsdag 19 september had ik een geweldig plan bedacht. Ik kon het dan niet in de meterkast leggen, maar ik mocht wel begin van de maand een boek kopen voor mijn moeder. Als ik nu eens een boek koop voor mezelf? Voor als cadeautje voor 1 oktober? Dat kon wel ongezien een paar weekjes ingepakt onder mijn bed liggen. Dan kon ik ze nog niet bewonderen. Ja, dat zou ik doen. Dus liep ik na werk met een knagend schuldgevoel de boekwinkel in. Want ja, het was natuurlijk wel overduidelijk valsspelen. Die challenge zou ik er niet mee halen. Maar ik zou wel weer blij zijn. En in oktober heel verrast met een cadeautje dat er zomaar onder mijn bed lag.

59cfa81ce948d2e73505819f80c6b1b1.jpgWat er in dat mooie pakje lag? Mijn eerste eigen thrillers. Ik had er wel af en toe een paar gelezen uit de bieb, maar zelf had ik er nog geen. Nu wel: Blauwe maandag van Nicci French en Zeemeermin van Camilla Läckberg. Van beide auteurs heb ik nog nooit wat gelezen.

De dagen daarna heb ik ook zo ongeveer al mijn boeken opnieuw gerangschikt op Hebban. Ik heb een heleboel nieuwe planken aangemaakt voor mezelf, om wat meer overzicht te hebben. Welke e-books, dwarsliggers en korte verhalen heb ik. Welke boeken wil ik echt binnenkort al gaan kopen? Van welke series heb ik nog alleen het eerste deel staan dat ik nog moet lezen? Want die boeken krijgen voorrang. Ik wil niet het risico lopen dat straks de vervolgdelen niet meer verkocht worden als ik ze ooit uit heb. Veel meer kon ik niet bedenken om de uren door te kopen die ik niet bezig was met kopen.

Inmiddels bedacht ik me dat het geen zin meer had om net te doen of ik niks gekocht had. Die boeken daar onder mijn bed, ingepakt in cadeaupapier, waren er toch echt. Dus ben ik dinsdag de 26ste toch maar de kringloopwinkel weer ingelopen en heb Old Shatterhand deel 1 gehaad. Daar zag ik ook Het goud van Winnetou staan, die kon er ook nog wel bij. En de boeken onder mijn bed? Die heb ik diezelfde dag maar gelijk uitgepakt en in de kast gezet. Wat had het voor zin eigenlijk, boeken verstoppen. Ik wist dat ik ze had, dus konden ze net zo goed op de planken gaan staan pronken.

En zo werd het ineens vrijdag de 29ste. De voorlaatste dag alweer. Weer zo'n moeilijke dag. En weer een mislukking. Ik heb bij de dikke blauwe man een paar korte verhalen en een boek gekocht. Drie verhalen van Esther Verhoef: De perfecte partner, Nouveau Riche en De ontmoeting. Het boek werd een kinderboek waar ik toch wel erg nieuwsgierig naar ben: deel 1 van De Grijze jager.

Conclusie: ik heb de challenge niet gehaald. Met lezen wel: ik heb keurig netjes de hele maand uit eigen kast gelezen, met uitzondering natuurlijk van Vogelvrij waar ik nu druk in bezig ben voor de leesclub, maar daar had ik rekening mee gehouden. Maar een hele maand geen boeken kopen, dat is me dus duidelijk niet goed afgegaan.

Ik heb deze maand uiteindelijk meer gelezen dan ik verwacht had.

De boeken zijn:

  • Aristoteles en Dante ontdekken de geheimen van het universum van Benjamin Alire Sáenz
  • Verwelken van Lauren DeStefano
  • Shock van Mel Wallis de Vries
  • Temeraire 2: De Jaden Troon van Naomi Novik
  • Korte verhalen van Zweinstein: Heldenmoed, hartenleed en hachelijke hobby's van J.K. Rowling
  • Korte verhalen van Zweinstein: Een incomplete en onbetrouwbare gids van J.K. Rowling
  • Fabeldieren en waar ze te vinden van J.K. Rowling

Deze korte verhalen heb ik gelezen:

  • Erken mij van Esther Verhoef
  • Offline van Esther Verhoef
  • Mind Crimes van Luc Vos

Hebben jullie deze maand kunnen volhouden of is het jullie ook niet gelukt?



Reacties op: Over jokers, meterkasten en cadeautjes *Leeschallenge*

Gerelateerd