Over de snellezers-boeken die snel uitlezen

op 08 oktober 2017 door

Heerlijk vind ik dat, ik kan er zo van genieten, ik blijf het knap vinden. Knap wanneer ik boeken snel uitlees, ik verkneukel me erom. Het is misschien gek,    maar ik kan er niets aan doen.

Dat snelle uitlezen is me bij verschillende boeken overkomen. Van de dunne boekjes is dat niet zo wonderlijk, maar van de wat dikkere wel, vind ik. Zo las ik De Koffiedief van Tom Hillebrand, een toch redelijk omvangrijk boek, met meer dan 400 pagina's, uit binnen twee weken. En gezien de omvang, vind ik dat toch nog snel. En ja, ook Loslaten(Verhalen) van Loes den Hollander, een boek van iets meer dan 200 pagina's, was binnen 24 uur uit. Evenals de boeken die ik tot nu toe las van Ingid Oonincx (Het medicijn en Sluipweg), sloeg ik binnen die 24 uur, uitglezen dicht. En ook Wij zijn ons brein van Dick Swaab had ik binnen een week uit.

Toch een mooie lijst, vind ik zelf. Ik wil mezelf hier niet mee op de borst kloppen, nee, dat is niet de bedoeling van dit stuk. Dit stuk is een bedoeling van het uitten mijn verwondering over het uitlezen van boeken in een korte tijd. Dát vind ik mooi en verwonderlijk, dat een boek je zo weet te boeien dat je het nauwelijkst kunt wegleggen. Ik denk dat dat iets is waar wij allemaal naar opzoek zijn: de boeken die ons vastgrijpen, en nauwelijks loslaten totdat het uit is (en soms zelfs daarna nog in onze hoofden blijven doorspelen).      Dát is mijn punt.

Want het lezen draait om het in de ban raken van onze boeken, van het opgezogen worden door de tekst, van het verhaal dat door ons lezersbloed lijkt te stromen, en onze ogen die we geen moment willen sluiten, opdat we maar kunnen doorlezen. Dat, en dat het dan jammer is dat we tussendoor ook nog moeten slapen en andere levensactiviteiten ten uitvoering moeten brengen. Terwijl het liefste wat we doen, lezen is. En dat we daar soms te weinig tijd voor hebben, zodat we de boeken gaan missen.

Maar dat het lezen evenzeer een therapeutische werking voor ons kan hebben (voor mij wel), want ik kan even ontkomen aan de sleur van alledag, me even wanen in een wereld die niet draait om mezelf, even afsluiten van (letterlijk) de buitenwereld, en me laten wegdromen op waar de tekst mijn fantasie brengt. Ik denk dat we ons daar allemaal wel in zullen kunnen vinden.

Dus hunker ik naar het volgende boek waar ik in kan beginnen, en vandaag zal ik de reserveringen van de bibliotheek ophalen (de overige twee boeken van Ingrid Oonincx die ik nog niet las: Nickname en Botsing. Natuurlijk kijk ik daar naar uit, en ja, ik wil weten of deze boeken óók zo snel lezen. En dan, niet te vergeten, het leesclubbboek waarvan ik niet kan wachten totdat ik het ontvang (hopelijk morgen): De Studente van Elise Wuyts.

Mijn lezershart verheugd zich natuurlijk op het snel zich weer kunnen wentelen in een goed boek. Nog even wachten, maar vanavond is het weer zo ver. Ik heb er zin in.



Reacties op: Over de snellezers-boeken die snel uitlezen

Meer informatie

Gerelateerd