Als een kind in de snoepwinkel

op 18 april 2017 door

Ja, ik beken. Ik had deze namiddag een klantenbezoek en zat heel de tijd te denken dat ik om half drie toch echt wel moest vertrekken. Mijn missie voor vandaag was immers om bij de bieb voor de deur te staan tegen dat ze open zou gaan. Want ja, vanaf vandaag konden twee heel recente boeken uitgeleend worden; ze hebben in de catalogus dan zo’n heerlijk groen vinkje, jullie kennen het wel.

Missie geslaagd, getuige daarvan De nieuwe collega en De vrouw in suite 10 die nu naast mij liggen te blinken van nieuwigheid. Op naar huis dus.

Of toch niet? Ik had nu een bezoek gebracht aan de ene bieb, maar misschien werd het tijd om een van de andere hier in de buurt weer eens op te zoeken. Zo gezegd, zo gedaan. In het rek met de nieuwe boeken zaten De man die de tijd meenam en Blankenberge blues mij aan te staren. Deze boeken had ik niet, ik zeg niet, op mijn leeslijst gezet, maar dit was overmacht, pure overmacht. Echt wel. Wat wel op mijn lijst stond, was De nachtploeg (een Japanse thriller) en een paar recente boeken van Jacob Vis.

2 + 5 = 7. Zeven, jawel. En had ik al verteld dat ik online twee boeken verlengd heb? Kleine zwarte leugens en Draai je niet om konden deze maand echt niet opboksen tegen o.a. Anna Karenina. Dat maakt een totaal van negen biebboeken. Haalbaar in vier weken, dat wel, maar wat met die 500+ boeken die hier overal liggen, staan en hangen? Komt tijd, komt raad. Of ook niet. 

Veel leesplezier, 
Greet 



Reacties op: Als een kind in de snoepwinkel