Woensdagvoorleestip: een vriend voor het leven

De kleine walvis is het eerste eigen prentenboek van illustrator Benji Davies. Het verscheen voor het eerst in 2015 en was in 2017 Prentenboek van het Jaar tijdens De Nationale Voorleesdagen. In eerste instantie zie je een eenvoudig verhaal wanneer je door het prentenboek bladert, maar dat is bedrieglijk. Er wordt weinig gezegd, dus veel van wat er gebeurt is open voor interpretatie. De tekst en de prenten sluiten dan ook niet één op één op elkaar aan. Kinderen ontdekken aan de hand van het verhaal complexe gevoelens als eenzaamheid, verlangen, iemand missen, iets loslaten omdat het beter is voor de ander. Dit zijn concepten waar ze in de leeftijdsdoelgroep nog niet heel bewust mee bezig zijn, maar waarvoor je het grondwerk al goed kunt leggen. Alles in dit verhaal roept iets in je op. Verrassend is het gebruik van de verleden tijd, terwijl we er meer aan zijn gewend in de tegenwoordige tijd te lezen. Het hoort bij Benji Davies, je zag het ook in zijn prentenboek Donderkopje, dat we al eerder hebben uitgelicht.

In het illustratiewerk zie je de liefde voor de natuur. Niet alleen in het verhaal van de walvis, voor wie de zee fijner is dan een badkuip, maar ook in dat van Boy en zijn vader. Ze wonen aan het strand met hun katten en gaan vaak naar de zee of de duinen. Ze horen er thuis, in weer en wind. Benji Davies heeft een heel eigen illustratiestijl, die je direct herkent. Er is een bewust gebruik van kleur, dat in dit boek een gevoel van huiselijkheid, familie en warmte oproept. Zelfs op de grote zee zijn de twee kleine figuurtjes in hun gele regenjassen dicht bijeen. De kleine walvis doet zelf weinig, het is vooral Boy die er omheen beweegt. Hij, zijn vader en de walvis zijn altijd het middelpunt van de prent, of er nu veel om hen heen gebeurt of juist heel weinig. De natuur is overal te zien aan de randen van de illustraties, ook wanneer ze binnen zijn. En of Boy nu zijn jas aan heeft, zijn schoenen uit of zijn regenjas aan, hij heeft altijd zijn zwarte muts op zijn hoofd. De kleine walvis was voor Benji Davies slechts het begin, want er volgden nog veel meer verhalen in de wereld van Boy.

Vriendschap, familie, loslaten, natuur.

Je kunt De kleine walvis al vanaf een heel jonge leeftijd voorlezen, dankzij de korte zinnetjes en het rechtlijnige, ogenschijnlijk eenvoudige verhaal. Je kunt het zo makkelijk of moeilijk maken voor je (voorlees)kind maken als je wilt, aangepast op het niveau dat bij hun ontwikkeling hoort. Vanaf een jaar of drie zullen ze meer interacteren met het verhaal en ook op zoek gaan naar de vele katten die in het huis van Boy rondlopen (het zijn er zes!), en vanaf een jaar of vier beginnen ze de complexere emoties achter het verhaal beter te begrijpen.

De kleine walvis is een mooi prentenboek om rustig doorheen te lezen. Blijf stilstaan bij wat er gebeurt, zowel op de pagina als in het hoofd van Boy. Wijs je (voorlees)kind op de omgeving, de katten die je op dat moment ziet en de mooie tekeningen die Boy maakt. Ga het gesprek aan over werkende ouders, eenzaamheid, vriendschap en loslaten, en welke gevoelens die ervaringen bij je oproepen.