Hebban vandaag

Interview /

Eigenwijze selfpubbers #5: Julian Tunru

door Tanja Krone
Ze zijn schrijver. Ze zijn uitgever. Ze zijn ondernemer. Nederland telt steeds meer in eigen beheer uitgevende auteurs. Jaren geleden waren het vooral de door reguliere uitgeverijen afgewezen wannabeschrijvers, maar daarmee doe je de tegenwoordige selfpubber te kort. Zij zijn gedreven ondernemers met een passie en een vaak oneindig doorzettingsvermogen. Want de weg van creatie tot een verkoopklaar en verkoopbaar boek is lang. De weg naar de lezer ongeplaveid. In aflevering 5 aandacht voor selfpubber Julian Tunru.

Piepjong is Julian Tunru (22), maar zijn bucket list is al half afgestreept. Met zijn eigen uitgeverij Spectral White Media bracht hij zijn fantasydebuut Dav Iven uit. Het is tegen een vrijwillige bijdrage te downloaden.

Je bent niet alleen een vrij jonge, maar ook een vrij onbekende schrijver. Zou je jezelf in een paar zinnen voor kunnen stellen? Wie ben je en wat doe je?

'Boven alles ben ik iemand die het heerlijk vindt impulsieve plannen te maken en het avontuur te zoeken. Bij mij thuis hangt mijn bucket list prominent aan de muur, als herinnering dat er veel te veel prachtigs op de wereld is om al te lang tevreden achterover te leunen. Ik reis veel en heb tot nu toe in vier verschillende landen gewoond, maar haal mijn voldoening net zo goed uit de kleinere dingen in het leven. Zo kocht ik ooit een glorieuze 100 meter bubble wrap, deed ik mee aan het grootste voedselgevecht ter wereld en maak ik een fotoserie waarin een vingerpoppetje over de wereld reist.'

Je hebt de opleiding ‘Media en Cultuur’ gedaan aan de UvA, als ik mij niet vergis. Behalve schrijven heb je dus ook geleerd om met beeld en geluid te werken. Heeft een van de verschillende media je voorkeur? Zo ja, welke en waarom?

'In eerste instantie ben ik iemand met een passie voor verhalen vertellen, en vind ik het minder belangrijk hoe en waar dat precies gebeurt. Als schrijver werk ik zelf natuurlijk vooral aan boeken en columns, maar naar mijn mening zijn de beste verhalen al lang niet meer voorbehouden aan literatuur alleen. Er gaan absolute meesterwerken schuil in videogames, series, films en stripboeken, en wat mij betreft kun je het je als auteur haast niet meer veroorloven om je daarvan af te schermen.

In mijn academische carrière werd de rode draad dan ook gevormd door het concept van transmedia storytelling; de manier waarop verschillende media gecombineerd kunnen worden om hun sterke punten optimaal te benutten. Een boek is bijvoorbeeld fantastisch om in het hoofd van de personages te kruipen, maar het visuele van het medium film werkt weer veel beter werkt om de rauwe spanning van een actiescène te op te wekken. Een videogame is uniek in dat het de speler vrij laat zijn eigen ingrepen in de verhaalwereld te maken, terwijl bij online content makers de vrijheid krijgen om de verhaalwereld lang na de eerste uitgave te blijven ontwikkelen. Ik vind het fascinerend om te zien hoe bestaande en opkomende technieken nieuwe mogelijkheden voortbrengen om meeslepende verhalen te vertellen.'

Je hebt besloten om het boek zelf uit te geven en dat dan vooral online te doen. Welke motivatie steekt hier achter?


'Op het eerste gezicht lijkt dat misschien een drastische keuze, maar als je goed om je heen kijkt is het eigenlijk niet meer dan logisch. Precies zoals het nog niet zo lang geleden in de muziekindustrie gebeurde, staan we ook in de uitgeverij momenteel op een keerpunt – of een revolutie, als je een beetje gevoel voor melodrama hebt. Met de manier waarop de techniek zich de laatste jaren ontwikkeld heeft, is het al lang niet meer te verantwoorden dat talentvolle, jonge auteurs nog steeds zijn overgeleverd aan een selecte groep uitgevers. Als je bijvoorbeeld ziet hoe beschamend weinig het merendeel van de schrijvers nog altijd aan hun eigen werk verdient, of hoe enorm de drempel is voor beginnende auteurs, dan is het duidelijk dat er een drastische verandering nodig is. Zoals ik het zie zijn lezers, schrijvers en uiteindelijk zelfs de gehele literatuur erbij gebaat dat er zo veel mogelijk beperkingen worden weggenomen.

De manier waarop Dav Iven is uitgegeven, digitaal en tegen vrijwillige betaling, kun je zien als een prototype van die gedachte. Eén van de meest in het oog springende voordelen is dat het mij als schrijver een veel directere band met mijn lezers geeft, waarbij hun steun de enige voorwaarde is om mijn werk levensvatbaar te houden. Daarnaast, en misschien nog wel belangrijker, word ik niet langer teruggehouden door de financiële risico’s die een gedrukt boek met zich meebrengen. Dat klinkt misschien droog en bedrijfskundig, maar het betekent dat het me vrij staat creatieve risico’s te nemen en mezelf zodoende buiten de gebaande paden te ontwikkelen. Zo heb ik er bijvoorbeeld voor gekozen het boek te combineren met een begeleidende interactieve website, waarmee ik hoop het boek toegankelijker te maken voor lezers nieuw tot het genre zonder het verhaal noodgedwongen te vereenvoudigen. Dergelijk maatwerk is een stuk moeilijker wanneer je op grote schaal berekenend te werk gaat, zoals nog veel te vaak het geval is.

Ten slotte sporen we onze lezers aan het boek zoveel mogelijk met elkaar te delen. Piraterij en illegale verspreiding zijn lange tijd de belangrijkste argumenten tegen digitale uitgave geweest, maar met ons pay-what-you-want-model sporen wij onze lezers juist aan het boek met elkaar te delen. Een schrijver bestaat alleen bij de gratie van zijn publiek, en zelfs als fysieke boekwinkels hun deuren sluiten zal mond-tot-mond altijd aan de kern van de leeservaring blijven. De verschillende sociale media en prachtige initiatieven als Goodreads en Hebban bieden een steeds toegankelijker platform om elkaar te vinden, en wij spelen vanaf de uitgeverskant graag een voortrekkersrol in die ontwikkeling.'

Wat zijn je ervaringen tot nu toe met het uitgeven van Dav Iven via het online, pay-what-you-want systeem? Pakt het uit zoals je verwachtte? En wat voor reacties heb je erop gekregen?

'Vanuit puur bedrijfskundig opzicht is het nog te vroeg om daar uitspraken over te doen, maar ik merk zeker dat er de wil is bij lezers om gepassioneerde auteurs te ondersteunen. Wat me verbaasde, is dat het gemiddelde bedrag onder betalende lezers bijna twee keer onze gesuggereerde prijs is, wat ik zie als een ontzettend krachtig en hoopgevend signaal. Juist in een tijd waar enthousiaste liefhebbers haast achteloos worden weggezet als potentiële piraten, vind ik het belangrijk om die directe band tussen lezer en schrijver weer aan te halen.'

Wat is je volgende stap? Wil je verder met je schrijfcarrière, of zijn er andere richtingen die je nog wilt uitproberen?

'Schrijven zal altijd mijn grote liefde zijn, maar mijn horizon reikt zeker verder dan enkel de volgende delen van Dav Iven. Op korte termijn zou ik graag werken aan het verder ontwikkelen van Spectral White Media, de uitgeverij waaronder ik mijn debuut heb uitgegeven. Vanwege de beperkte middelen waarmee we tot nu toe bezig zijn, is er zeker nog ruimte om volwassener en professioneler te worden. Als de eerste reacties op enige indicatie zijn, dan heb ik er alle vertrouwen in dat we op korte termijn een inhaalslag kunnen maken. Daarnaast zou ik ons uitgeefmodel graag open stellen voor andere onafhankelijke auteurs, en zo een toegankelijk platform bieden voor nieuw en onconventioneel talent dat bij de gevestigde uitgevers buiten de boot valt.'

Je hebt het over ‘volgende delen van Dav Iven’. Zijn hier al concrete plannen voor? Ben je misschien al begonnen of heb je al ideëen?

'Al gedurende het schrijven van het eerste deel werd duidelijk dat het één boek zou gaan ontstijgen, dus dit is inderdaad al vrij lang de bedoeling geweest. Er zijn nog ontzettend veel conflicten onopgelost, personages onuitgewerkt en locaties onontdekt. Een aantal verhaallijnen heb ik zelfs direct moeten overhevelen naar het volgende deel, dat naar het er nu uitziet Dav Iven: van raven en ruiters gaat heten. Er zal ongetwijfeld nog de nodige tijd overheen gaan, maar over de wereld van Dav Iven is zeker nog niet alles geschreven.'

Waarom ben je Dav Iven gaan schrijven? Hoe heb je het verhaal, of het uitgangspunt voor het verhaal, bedacht?


'Dav Iven komt voort uit de meest pure drang die je als schrijver kan hebben: de behoefte om mijn eigen lievelingsboek te schrijven. Ik ben van kinds af aan een groot liefhebber van fantasyboeken, maar ik kreeg steeds meer het idee dat in dat genre nauwelijks werd vernieuwd. Naar mijn idee zitten veel fantasy-auteurs gevangen in het schrijven van een soort ongeïnspireerde Tolkien-light; meestal zonder dat ze dat zelf ook maar door hebben.

Begrijp me niet verkeerd, daar zijn een aantal absolute meesterwerken uit voortgekomen, maar veel vaker overschaduwen draken en duistere overheersers de meer menselijke kant van zaken als veldslagen, ontdekkingsreizen en het dagelijks leven in de middeleeuwen, het Verre Oosten of het Romeinse rijk. Persoonlijk vind ik dat eeuwig zonde, want de daadwerkelijke geschiedenis zit vol met meeslepende verhalen zonder profetieën, uitverkoren boerenzonen of magische zwaarden. Met mijn debuut heb ik geprobeerd in te spelen op de ontelbare clichés binnen het genre, en ze waar mogelijk zo veel mogelijk binnenstebuiten te keren.'

Voor een boek moet je veel beslissingen nemen: wat voor wereld speelt het af, hoe kies ik de namen voor mijn personages, hoe verloopt het verhaal… Welke beslissingen waren makkelijk, welke moeilijk? En waarom?

'Als ik even onbeschaamd pretentieus mag klinken: je bent als schrijver eerder overgeleverd aan je verhaal, dan je verhaal dat aan jou is. Natuurlijk begin je met je eigen voorkeuren, interesses en ideeën, maar naarmate je manuscript dikker wordt begint het steeds meer een eigen leven te leiden. Het gaat natuurlijk aanvoelen dat een personage op een bepaalde manier handelt, of dat de verhaalwereld zich op een bepaalde manier ontwikkelt. Dat zijn geen rationele beslissingen die je als schrijver bewust neemt, maar onderbewuste inspiraties en gevoelens die je vervolgens enkel nog op papier hoeft te zetten.

Toch betekent dat niet dat ik het niet moeilijk heb gehad. Zeker in het begin had ik de drang mijn personages een hand boven het hoofd te willen houden; om ze te beschermen tegen de grote boze wereld die ik zelf geschapen had. Het zijn precies dezelfde gevoelens die je voelt wanneer je als lezer meeleeft met een persoon, maar juist wanneer je je daarin laat meeslepen leidt het tot een enorm tam en ongeïnspireerd verhaal. Ik heb me er soms toe moeten zetten ze verschrikkelijke dingen te laten overkomen, of beslissingen te laten maken waar ik me plaatsvervangend voor schaamde. Dat kon bij tijden moeilijk zijn, maar heeft wel geleid tot een eindresultaat met veel meer diepgang en driedimensionale hoofdpersonen.'

Dav Iven is te downloaden voor de prijs die je zelf wilt betalen.

Eerdere afleveringen van Eigenwijze selfpubbers:



Over de auteur

Tanja Krone

52 volgers
227 boeken
0 favorieten


Reacties op: Eigenwijze selfpubbers #5: Julian Tunru