Advertentie

Hebban vandaag

Column /

Over ’s lands grenzen: Mexico

door Nelleke Geel 1 reactie
Iedere week schrijft Nelleke Geel, uitgever van het nieuwe Meridiaan Uitgevers, op Hebban over haar avontuurlijke zoektocht naar verhalen. Deze week een column over de Mexicaanse boekenbeurs Guadalajara, waar in een paar weken een heel leven wordt geleefd en slapen voor watjes is.


Een paar jaar geleden blogde ik voor Boekblad over Guadalajara, de boekenbeurs in Mexico en de grootste in de Spaanstalige wereld. Dat kon ik toen meteen fors inkoppen met als transformers. uitgedoste bewakingsfiguren die men had laten aanrukken wegens hoog politiek bezoek en het feit dat er een dag eerder in een greppel om de hoek lichamen waren aangetroffen. De plek was niet toevallig uitgekozen en de datum zeker ook niet. Het was ronduit beklemmend en heel intimiderend. Anno 2014 krijg ik niet het gevoel dat er veel schot zit in de zaak van politici en narco’s en de onontwarbare knoop tussen die twee. Maar dat is weer een heel ander verhaal.

De beurs zelf professionaliseert in hoog tempo. Ik heb grote angst dat ik in de nabije toekomst krek de dag na Frankfurt verse stromen mailtjes krijg over afspraken voor Guadalajara. Voor de beurzen van Londen en Frankfurt kan ik dat aan. Maar voor Guadalajara? Waar de commercieel directeur van een van de grootste uitgeverijen aldaar zich afvroeg hoe dat toch zat met dat eindeloze gehang in de Frankfurter Hof. Er wordt niet gedanst, niet gezongen, er wordt geen muziek gemaakt, mijn hemel, en toch staan we daar voor onze lól?! In Guadalajara wordt in een paar weken een heel leven geleefd, slapen is voor watjes - zoals ik. En een van de charmes van Guadalajara is juist het geïmproviseerde karakter ervan (wat ook wel zorgt voor serieus lange dagen). Het vergt van ons regelneefjes uit Noord-Europa stalen zenuwen om er met een lege agenda heen te gaan, maar de grap is dat je altijd echt iedereen die ertoe doet spreekt, je weet alleen nog niet wanneer.

Een andere grote verademing van de boekenbeurs is dat het cynisme er nog niet duimendik bovenop ligt. Men wil daar heel graag iets bereiken, er is een groeiende middenklasse en een groeiend besef van het belang van onderwijs, scholing, lezen. Het ontbreken van boekhandels in den lande zorgt voor scènes van kinderen bij de kassa met lijstjes boektitels die na afrekenen zorgvuldig worden doorgestreept. Ik heb een keer letterlijk over de schouder van een pakweg veertienjarig ventje meegekeken en veel was al op het vodje papier met een stompje potlood doorgekrast, nog twee titels moest hij vinden. De rugzak die hij met zich meezeulde, begon al flink op te bollen. Natuurlijk is zo’n bezoek voor velen ook gewoon een schoolreisje en een korte breuk met de lesroutine, wat nou boeken, maar de ijver waarmee een aantal van hen zich bekommert om dat lijstje is hartverwarmend om te zien.

En auteurs. Er zijn daar altijd véél auteurs. Dat klinkt logisch, maar kom er maar eens om in Frankfurt. Het geeft een beurs een fundamenteel ander karakter, er zijn eindeloos veel lezingen te bezoeken en die zijn niet in een onbereikbaar verre hal, maar op tien passen afstand van waar je je bevindt. Geweldig.

Spaans kunnen verstaan en spreken is wel een noodzaak, maar dan is Guadalajara de leukste, meest inspirerende beurs van het jaar!

Nelleke Geel



Over de auteur

Nelleke Geel

46 volgers
0 boeken
0 favorieten


Reacties op: Over ’s lands grenzen: Mexico