Hebban vandaag

Lezen /

De drie beste verhalen van de schrijfwedstrijd Oranjebitter

door Hebban Crew 1 reactie
Tijdens de laatste editie van de Thriller Tiendaagse gaf thrillerschrijver Tomas Ross de aftrap voor de schrijfwedstrijd 'Oranjebitter'. Hij schreef de proloog. Vandaag publiceren we op Hebban de drie beste verhalen. Lees en huiver...

Faction-grootmeester Tomas Ross schreef in 548 woorden de inleiding van een kort spannend verhaal. Daarna was het de beurt aan de lezers op Hebban om in de pen te kruipen en het verhaal af te schrijven in maximaal 1.452 woorden. De redactie van Hebban stortte zich op de vele inzendingen en selecteerde een top drie. Deze verhalen én de bijdragen van vele andere thrillerschrijvers tijdens de Nederlandse Thriller Tiendaagse worden gebundeld tot een ebook. Deze is later deze maand gratis te downloaden. Meld je aan voor de Hebban Lunchupdate en blijf automatisch op de hoogte van de publicatie ervan. 

 

De proloog door Tomas Ross

Wraak was een gerecht dat koud moest worden gegeten. Gegeten had hij in geen uren, maar koud was het wel, ver onder het vriespunt, net als de afgelopen nacht toen het ijs nog niet veilig genoeg was. Het langwerpige plein lag er bij als een ijsbaan, de oude gevels rondom flonkerend als kristal. Er was allang niemand meer op straat en zelfs de café’s met verwarmde terrassen waren al vroeg gesloten. Je moest wel gek zijn om je nu nog buiten te wagen. Dat zeiden ze ook van hem. Dat hij gek was. Ze. Die hele hooghartige kliek die hem had vernederd, verguisd, in de stront getrapt, zijn reputatie besmeurd, hem failliet had laten verklaren. En, het ergste van allemaal, zijn vrouw die hij zo innig lief had gehad, van hem af had genomen. Ze hadden haar gebrainwashed, onder druk gezet, gepaaid, bedreigd, zoals de Familie dat al eeuwen deed met iedereen, tot ze uiteindelijk was gezwicht en hem berooid had achtergelaten. Zelfs zijn hond mee had genomen! God, wat waren ze niet gelukkig geweest, zij samen met de hond in Frankrijk. Ze waren afgeluisterd door de BVD, gechanteerd, tot personae non grata verklaard, zij ook, nota bene door haar eigen tante! De alcoholica! Ze hadden rechtszaken tegen haar aangespannen maar de rechters waren net zulke slijmballen als de premier, nota bene een socialist die haar hielen likte. En nu? Zijn geliefde was opnieuw getrouwd, had zelfs een kind zoals hij dat zo graag bij haar had gewild. Hij die haar altijd in bescherming had genomen, de waarheid had willen zeggen, maar nu armlastig rondzwierf op een uitkering.

Tot nu. Al jaren was hij op de hoogte van het familiegeheim, zoals veel anderen. Het probleem hoe het aan te tonen, het bewijs dat onvermijdelijk tot hun ondergang zou leiden. Hij wist ook waar het lag. Enkele meters tegenover hem, aan de overkant van het bevroren water, in de kelders. Hij was er nooit geweest. Zijn vrouw ook niet. Niet gemogen. Zelfs niet toen haar grootouders er werden begraven en het marmeren luik voor het standbeeld van hun verre voorvader werd geopend om toegang te geven tot de kelders. Hun verre voorvader die dat niet was!

Hij schoof over het ijs naar het poortje. Koud had hij niet. Wraak verwarmt ook. Vurige, brandende wraak. Het poortje werd alleen gebruikt om de lampen in de onderaardse kelders te vervangen en de gangen schoon te maken wanneer er een begrafenis plaats vond. Hoe de kelders en gangen in elkaar staken en wáár hij moest wezen om het bewijs te vinden, was makkelijk op internet te vinden. Het probleem was de code van het alarm. Het had jaren geduurd voor hij daarachter was gekomen. Dankzij een ontslagen personeelslid dat even wraakzuchtig was als hij. Jaren waarin hij zorgvuldig enkele hoofdharen van haar tante had bewaard. Nu alleen nog baardhaar, nagel of flintertje huid van haar overgrootvader die daar achter dat poortje al meer dan een eeuw gebalsemd dood lag te zijn! Hij schoof tegen het poortje aan, zag het metalen klepje waarachter het toetsenbord zat maar haalde eerst de fles uit het rugzakje om zich moed in te drinken. Oranjebitter. Natuurlijk. Een halve minuut later trok hij het poortje achter zich dicht en ontstak zijn zaklantaarn om de treden af te dalen.

Kies een ontknoping en lees verder.

De derde plaats  De tweede plaats  Het winnende verhaal  

Welke ontknoping vind jij het beste? Laat je reactie achter onder het artikel. Wij zijn benieuwd! 



Over de auteur

Hebban Crew

1385 volgers
50 boeken
0 favorieten


Reacties op: De drie beste verhalen van de schrijfwedstrijd Oranjebitter

 

Over

Tomas Ross

Tomas Ross

Tomas Ross (Den Bommel, 1944) is het pseudoniem van Willem Hogendoorn. Hij is auteur en scenarist, en vooral bekend geworden door een groot aantal misdaadromans in het faction...