Advertentie

Hebban vandaag

Column /

Thrillerschrijvers bloggen: Verandering (38)

Schrijven kan af en toe best eenzaam zijn (oké, soms ook niet, als de personages de hele dag in je hoofd tegen elkaar en jou kakelen), maar over het algemeen gaat het om jou en je computer. En aangezien partners, familie en vrienden ook andere dingen te doen hebben dan naar jou te luisteren, leek het Ingrid Oonincx en Anita Terpstra een goed idee om elkaar als klankbord te gebruiken. Leef mee met de ups en downs in hun schrijverschap en de opofferingen die ze ervoor doen. Maar lees ook over het plezier dat ze hebben in het schrijven en profiteer van de schrijftips die ze tussen neus en lippen door geven. | Een nieuwe blog iedere zaterdag in de oneven weken.

Ingrid: Paranoïde was ik vroeger ook niet.


Wendela en Atie van Tupla M. vroegen in hun gastblog of ik veranderd ben door het schrijven. Door die vraag komen er spontaan een aantal dingen naar boven borrelen. Zo is daar de kwestie van het hardop in mezelf praten. Het zit zo: als ik tijdens mijn kantoordagen iets door de kantoortuin roep, reageert er altijd wel iemand. ‘Even sparren’ zeggen we dan waarna we snel naar de koffieautomaat vertrekken om alle smeuïge details van het weekend te bespreken. Schrijvers hebben geen collega’s. Nou ja, ze zijn er natuurlijk wel, maar we zitten niet knus met zijn allen in een grote, gezellige kantoortuin. Als ik dus op een schrijfdag thuis iets uitroep (een vloek, kreet of wat dan ook), reageert er helemaal niemand. Dodelijke stilte. Vermoedelijk ben ik uiteindelijk, bij gebrek aan beter, mezelf maar antwoord gaan geven. Ja, zo moet het gegaan zijn.

Paranoïde was ik vroeger ook niet. Toen kon ik eindeloos door boekenwinkels struinen, maar nu word ik onmiddellijk nerveus zodra ik een stap over de drempel zet. Eigenlijk wil ik namelijk meteen checken of ze mijn nieuwe boek hebben, maar eerst moet ik de zaak scannen op bekenden die me kunnen betrappen op deze, toch wel, intieme actie. Voor je het weet heb je een gênant gesprek, zo van: ‘Ze hebben je boek nog steeds niet hè? Zal ik het eens aan de kassière vragen voor je?’ Zelf heb ik wel eens een beroemde journalist ‘betrapt’ op het zoeken naar zijn boeken. Ze lagen er overigens niet, maar dat zag ik zo ook wel aan zijn gezicht.

Dan hebben we nog het probleem van de uiterlijke verschijning veroorzaakt door de auteursfoto. In veel gevallen, en zeker in het mijne, is de auteursfoto achter op het boek nogal glamourous. Laat ik het anders zeggen: je staat er op je allerbest op. Dat betekent maar één ding: in het echt zal je ALTIJD tegenvallen. Dat is geen leuk uitgangspunt en het zorgt voor continue stress. Ofwel, nooit meer onbezorgde uitstapjes in bevlekt joggingpak, met pluizig piekhaar en Nana Mouskouribril, maar altijd tiptop verzorgd zijn. Een onmogelijke opdracht als je het mij vraagt.

Nog meer veranderingen? Ik ‘droom weg’ tijdens gesprekken en vergaderingen omdat ik aan mijn verhaal zit te denken, ik heb vaker een stijve nek van een totaal verkeerde werkhouding tijdens het typen en grijp elk vrij moment aan om aan mijn boek te werken. Maar de grootste verandering is dat ik nu mijn echte passie gevonden heb. Verandering is goed. Met mij hoef je dus helemaal geen medelijden te hebben.

Onze blogs worden in de maand juni ook gepubliceerd op www.Estamagazine.nl dus misschien is een korte hernieuwde kennismaking goed. Anita, kun je vertellen wat jou een echte thrillerschrijfster maakt?



Over de auteur

Hebban Crew

1349 volgers
50 boeken
0 favorieten


Reacties op: Thrillerschrijvers bloggen: Verandering (38)

 

Over

Ingrid Oonincx

Ingrid Oonincx

Ingrid Oonincx is thrillerschrijver, columnist en communicatieadviseur op een hogeschool. Ze studeerde journalistiek. Ingrid heeft vijf goed ontvangen thrillers op haar naam staan. Haar nieuwste boek ...