Blogpost: smitaki3

15 dikke pillen: wie durft ze te lezen?


De donkere en koude winterdagen doen je sneller naar een boek grijpen en wie weet, is er in de kerstvakantie ook tijd voor een boek. Wie durft het aan om een dik boek in te duiken? Hier zijn 15 boeken, die je de gelegenheid geven om je lekker lang over te geven aan een goed verhaal in een ver land. Ze zijn gerangschikt van dik naar wat minder dik. Het aangegeven aantal pagina's kan per uitgave verschillen.

1. Laat je verleiden door het kleurrijke India waar de levens van 4 Indiase families elkaar kruisen, zoekend naar de perfecte schoonzoon (ca 1366 pag.): Vikram Seth – De geschikte jongen 

2. Met een paar absoluut goede humoristische scènes, neemt dit verhaal je mee van de hedendaagse 'game'-tijd naar de jaren 60 en studentendemonstraties in Chicago: Amerikaanse roman over een leraar die achter het geheim van zijn weggelopen moeder komt (ca 1364 pag.): Nathan Hill – De nix 

3. Een indrukwekkende familiesaga: 8 generaties Georgiërs, een verhaal dat je meeneemt naar de meedogenloze Russische revolutie, het trieste beleg van Stalingrad, de jaren 60 in Londen en tussendoor naar het fascinerende Georgië (ca 1280 pag.): Nino Haratischwili – Het achtste leven

4. Verslavend en een prachtig geschreven boek over een uit Noorwegen geëmigreerde toneelregisseur in Amerika: een feest van herkenning van o.a. vriendschap, liefde en identiteit (ca 1229 pag.): Johan Harstad – Max, Mischa & het Tet-offensief

5. Grootse Chileense roman over een verdwenen Duitse schrijver en vermoorde vrouwen in Mexico. Geen romantisch Mexico, maar een heftig doch indrukwekkend staaltje literatuur (ca 1073 pag.): Roberto Bolano – 2666

6. Avontuurlijke, Australische, semi-autobiografische roman over een ontsnapte Australische gevangene, die in het levendige India terechtkomt tussen de misdaadbendes, maar besluit het over een andere boeg te gooien (ca 985 pag.): Gregory David Roberts – Shantaram

7. Verpletterende Franse roman over een SS-er in de Tweede Wereldoorlog. Zwaar maar indrukwekkend, boeiend en spannend (ca 978 pag.; kleine letters: het zou me niets verbazen als dit boek qua woordenaantal het dikste is): Jonathan Littell – De welwillenden

8. Leer alle kleurrijke hoeken van Bombay kennen tijdens het lezen van deze onderhoudende, Indiase literaire thriller over een maffiabaas en een Bombay-agent (ca 973 pag.): Vikram Chandra – Godenspelen

9.Vermakelijke Duitse roman over het verblijf van de schrijver op Mallorca in de jaren '30. Over de inwoners, de toenmalige toeristen en over een Don Quichotte, die het maar niet lukt zijn leven op de rails te krijgen (ca 960 pag.): Albert Vigoleis Thelen – Eiland van het tweede gezicht

10. Een meeslepend familie-epos rond de Spaanse burgeroorlog waarin scheidslijnen tussen vriend en vijand worden opgeklaard (ca 854 pag.): Almudena Grandes – Het ijzig hart 

11. Sterke Nieuw-Zeelandse roman over een mysterie in een goudzoekerstadje vorige eeuw. Een verrassend verhaal, in een evenzo verrassende stijl (ca 832 pag.): Eleanor Catton – Al wat schittert

12. Hoe zat het ook alweer tussen Israël en Palestina? Deze Spaanse roman over een Joodse en Palestijnse familie in Palestina is een aangrijpende geschiedenisles (ca 766 pag.): Julia Navarro – Schiet maar, ik ben toch al dood 

13. Niet echt een plezier om dit boek te lezen, maar eenmaal aangevangen is het moeilijk deze aangrijpende Amerikaanse roman over vriendschap, angst en vergiffenis neer te leggen (ca 752 pag.): Hania Yanagihara – Een klein leven 

14. Mooie semi-historische Amerikaanse roman over de aanleg van de transatlantische telegraafkabel en wat er al nog meer aan historische artefacten verscheen in die tijd. Een grootse Dickiaanse roman (ca 734 pag.): John Griesemer – Signaal en ruis 

15. Voor taalliefhebbers is dit enorme epos over Jamaicaanse bendes en de moordaanslag op Bob Marley een must: het Jamaicaanse Patois spat van alle pagina's: een moordende reggae song (ca 719 pag.): James Marlon – een beknopte geschiedenis van zeven moorden



Lees verder op mijn site

Reacties op: 15 dikke pillen: wie durft ze te lezen?