Erik Le Romancier Auteur

Blogpost: Erik Le Romancier

Asverze ontdekt: vrijheid heeft haar prijs

Mascarin staarde haar nog steeds aan. Asverze voelde zich ongemakkelijk onder zijn dwingende blik: naakt, hulpeloos en uitgedaagd. Om wat tijd te winnen en ruimte voor zichzelf te creëren, sloeg ze haar ogen neer nam ze nog een slokje wijn.
'Wat heb ik te winnen? Wat krijg ik terug voor mijn huwelijk met Lazar?' vroeg ze uiteindelijk.
'Geld, macht en aanzien?'
'Die zaken interesseren me niet,' sprak ze ferm.
'Dat vermoedde ik al. Wat dacht je dan van vrijheid?'
'Vrijheid!? Door te trouwen? Ik neem aan dat je net als ik in Maanwelle woont, Mascarin. Een vrouw krijgt hier geen vrijheid door met een man te trouwen. Integendeel, ze wordt zijn dienares, en als ze pech heeft zelfs zijn slavin. Onmondig en onderworpen.'
'Wanneer een vrouw trouwt met een willekeurige man is dat inderdaad vaak het geval.' Mascarin liet een pauze vallen. 'Maar niet als ze trouwt met Lazar.'
'En waarom dan wel niet?'
'Omdat Lazar intellectueel te beperkt is om zijn echtgenote de baas te kunnen. Mijn zoon is groot, breed en sterk, maar ook goedgelovig, naïef, beïnvloedbaar, zelfs een beetje dom. Een sterke, slimme vrouw als jij zou vanuit de schaduwen een ongelofelijke invloed kunnen uitoefenen. Zolang jij subtiel en discreet bent, heb je na je huwelijk alle vrijheid om precies te doen en te laten wat je zelf wil. Lazar zou het niet eens doorhebben.
'En dat noem jij vrijheid?' vroeg ze wat schamper.
'Jazeker. Vergis je niet, Asverze, dit is meer vrijheid dan de meeste vrouwen in Maanwelle ooit zullen kennen, jijzelf niet uitgezonderd. Trouw met mijn zoon en je verkeert voor een vrouw in de unieke positie een ongekende onafhankelijkheid en vrijheid te verwerven. Alle macht en middelen van mijn familie maken dat voor je mogelijk.'
'Het blijft een afgeleide vrijheid en dus tweederangs.'
'Beter een half ei, dan een lege dop,' antwoordde hij nuchter.
'Toch voelt het niet goed. Ik heb recht op eigen vrijheid en niet omdat iemand anders me die toevallig gunt. Mijn vrijheid zou geen gunst moeten zijn, maar een geboorterecht.'
'Zoals jezelf al zei, leven we allebei in Maanwelle. In Maanwelle is vrijheid voor een vrouw altijd een gunst en nooit een recht. Dat weet je. Vrijheid is voor een vrouw de ruimte die haar vader of echtgenoot haar toestaat. Je hebt het geluk gehad dat je vader je aardig wat ruimte heeft gegund. Je hebt het nog grotere geluk dat dit na je huwelijk niet per se hoeft te veranderen. Pak het goed aan en van Lazar krijg je meer vrijheid dan de meeste meisjes van Maanwelle ooit zullen kennen.'
'Je hebt waarschijnlijk gelijk, maar het voelt nog steeds niet goed.'
'Je hebt nog wat te winnen bij een huwelijk met mijn zoon.'
'Wat dan?'
'Kennis.'
'Kennis?'
'In aanloop naar het huwelijk regel ik het beste onderricht voor je dat in het dorp is te krijgen. Je zult dingen leren die je anders nooit zou leren. Er zal een wereld voor je opengaan die voor veel dorpsbewoners strikt gesloten blijft.
'Ik moet toegeven dat dit aantrekkelijk klinkt. Al maakt het uiteindelijk natuurlijk niet veel uit of ik het al dan niet aantrekkelijk vind.'
Mascarin keek haar aan met een blik die zich nog het beste liet omschrijven als geamuseerd. De kater die gracieus met zijn prooi speelt, zo schoot het door haar heen. Ze vond het onaangenaam, maar er was niets wat ze kon doen. Hij was degene met alle macht. Hij had alle troeven in handen. Zelf had ze heel wat minder goede kaarten. Zijn antwoord haalde haar uit haar gedachten.
'Of jij het nu wel of niet aantrekkelijk vindt, maakt inderdaad helemaal niets uit,' gaf Mascarin ruiterlijk toe. 'Ik wil dit huwelijk, je vader wil dit huwelijk en daarmee is het voor jou een voldongen feit.'
'Maar wanneer ik het handig aanpak kan ik hier voor mezelf nog iets moois uit halen aan vrijheid en kennis?' 'Inderdaad. Je trouwt sowieso met Lazar, maar de keuze of je huwelijk een cachot of een kans wordt, is aan jou.'

Reacties op: Asverze ontdekt: vrijheid heeft haar prijs