Blogpost: Kim

De strubbelingen tijdens een queeste in Hebbania

12-06-2015 door Kim 1 reactie
Sinds het land Hebbania gesticht werd, zwerf ik er al rond. Een beetje doelloos rondzwerven was het wel. De regels en wetten waren nog een beetje onduidelijk. Beetje bij beetje kreeg ik door hoe alles hier in zijn werk gaat. Toen ineens zag ik het, een winactie! Niet één, niet twee, nee misschien wel 20 boeken in één keer! En dan ook nog een keer in mijn favoriete genre! Even mijn mailadres achter laten en ik ben in de running. 

Maar dan lees ik verder en wat blijkt? Een hele lijst opdrachten moeten voldaan worden om uiteindelijk de sleutel te krijgen van de Citadel. Dé plek met alle boeken van de hele wereld. Waaronder die mooie selectie boeken. Maar de Citadel ligt niet bepaald naast de deur. Er zit dus niets anders op dan op avontuur gaan in Hebbania.  

Ik begin bij het begin punt. Ik klik op de volg knop en plotseling begint de aarde te trillen. De muren lijken te bewegen. De muren splijten open en dan zie ik een prachtig landschap voor me. Een roze klinkerweg ligt de glinsteren in de zon. Ik kijk nog even om me heen, maar heb al snel door dat ik die weg zal moeten volgen.  WACHT EVEN, ZOU JE DAT NU WEL DOEN, klinkt ineens een stem. 'Wie zegt dat?', DAT DOET ER NIET TOE, MAAR IK ZOU ER NOG MAAR OVER NADENKEN. HEB JE NIET GENOEG AAN DE ENGELSTALIGE CONCURRENT? Maar het is een boekenpakket, met boeken. En wat weet jij daar nu van? Jij weet niets, wie je ook bent. IK WEET ALLES, IK WEET WAT ER GAAT GEBEUREN EN BOVENDIEN HAAL JE ME IN DE WAR MET EEN ANDER.

Ik trek me er niets van aan en loop de roze klinkerweg op. Bij het eerste oriëntatiepunt antwoord ik onder andere een vraag over mijn overvolle boekenkast. OH DUS JE BOEKENKAST IS VOL, DUS DAT BOEKENPAKKET PAST NOG NIET EENS IN JE BOEKENKAST. Ben je daar weer, ik kan altijd een plekje vrijmaken voor speciale boeken. OKÉ JE MOET HET ZELF WETEN.  

De vage figuur verdwijnt weer en maakt plaats voor een schaduw die over de groene weide valt. Een draak komt recht op me af. Gauw schrijf ik mijn recensie af en schrijf een betoog en het ondenkbare gebeurt. De draak buigt voor me en laat me op zijn rug zitten. Al vliegend gaat het een stuk sneller. Voor ik het weet heb ik een compleet profiel inclusief een lijst met mijn favoriete fantasyboeken. Het schiet al aardig op. Tijdens een welverdiende rustpauze landen we op een heuvel.

Een heuvel met een geweldig uitzicht. Daar in de verte ligt de Citadel. Ik ben er bijna. Tijdens mijn queeste heb ik ook ontcijferd wat er met de magische datum 1 juli is. Dat is...NU GRIJP IK TOCH WEER EVEN IN. HET LIJKT ME NIET VERSTANDIG OM DIT HIER TE MELDEN. DOET DAT MAAR ALS JE OM DE SLEUTEL VRAAGT.
De sleutel? JA, HOE WIL JE ANDERS DIE CITADEL BINNENKOMEN? Verrek, de sleutel van de citadel. Laat ik die eerst maar eens te pakken zien te krijgen. Mijn draak en ik zijn klaar voor de strijd om de sleutel. 

https://www.hebban.nl/lijsten/3020

Reacties op: De strubbelingen tijdens een queeste in Hebbania