FrederiekVerberg Auteur

Blogpost: FrederiekVerberg

De vrouwen van Haver - Het begin

Letter voor letter beweegt ze haar vulpen over het zachtgele papieren vel. Als de inkt eenmaal haar markering heeft gezet, kan ze niet meer terug. Dat weet ze. Zonder de punt naar beneden te richten kijkt ze naar het amper beschreven blad. Naast het korrelige textiel, het eerste woord bovenaan en een scheurtje onder aan de rand is hier nog niets op te zien. Het duizelt. Haar ogen bewegen zich langzaam naar elkaar en ze voelt dat haar oogleden zich richting haar wangen trekken. Het liefst zou ze willen slapen. Even tilt Lena haar hoofd op. De kleine bruine deurtjes openen zich en het altijd wispelturige vogeltje laat zijn snavel zien. De deurtjes sluiten zich. En nog geen halve seconde herhaalt de vogel zijn uitstapje opnieuw, tot hij na negen keer tjilpen het deurtje voor minimaal dertig minuten schuilhoudt. Lena ziet nu pas dat haar groen gelakte koekoeksklok scheef hangt, terwijl haar vader die nog geen maand geleden op haar muur had gehangen. Ze mocht hem overnemen uit de woonkamer. ‘Alvast voor je uitzet straks’ had moeder met gebroken stem gezegd.Vanochtend luisterde Lena minutenlang naar haar moeder. Niet dat ze al die minuten achter elkaar sprak. Soms was er een dozijn aan seconden tussen twee woorden in en soms ratelde ze opeens een volledige zin eruit. Lena zag hoeveel moeite het kostte om adem te halen. Het liefst had ze haar moeder gezegd dat ze niets hoefde te zeggen, maar haar woorden waren te belangrijk.  ‘Ben je nog steeds wakker, Lena?’Lena schrikt en kijkt op. Haar vader heeft de deurpost vast en houdt in zijn linkerhand de lantaarn met licht, ‘het is al over negenen. Ga zo maar slapen. Morgen is een belangrijke dag.’Nog even ziet Lena haar vader met een schuin oog naar haar bureautje gluren. Een twinkeling van nieuwsgierigheid en argwaan glijdt over zijn gezicht.

De vrouwen van Haver - tbd.

Lees verder op mijn site

Reacties op: De vrouwen van Haver - Het begin

Gesponsorde boeken