Blogpost: Janneke Robers

Een van ons

Ik heb vanmiddag het boek Een van ons van Asne Seierstad uitgelezen en ben eigenlijk een beetje in shock van het boek. Ik heb bijna aan één stuk doorgelezen, omdat ik het bij boeken over het algemeen fijner vind om het boek eerst helemaal te lezen en eigenlijk daarna pas écht na te gaan denken over wat ik nou eigenlijk heb gelezen.

Dit boek vertelt het verhaal van Anders Behring Breivik, die op 22 juli 2011 een bom liet ontploffen bij het regeringsgebouw in Oslo en vervolgens allemaal jongeren doodschoot op een eiland. Het vertelt zijn verhaal, maar ook het verhaal van een aantal slachtoffers en hun familie.
Het verhaal over Anders Behring Breivik vind ik fascinerend, dat van de slachtoffers trekt me evenveel of misschien wel meer. Misschien omdat het meer over mijn leeftijdsgenoten gaat, misschien omdat ik het gevoel heb dat het mij ook zo had kunnen gebeuren.

Zelf was ik op het moment van de gebeurtenissen in Denemarken en hoorde van de aanslagen op de boot naar Noorwegen, want ik zou die vakantie naar Noorwegen gaan. Op de boot hoorden we het nieuws maar begrepen er eigenlijk weinig van. De nieuwsberichten waren in het Noors en het leek ook onwerkelijk. In de taxi in Stavanger op weg naar de plek waar we verbleven kregen we iets meer duidelijkheid, maar ik kan me eigenlijk weinig van die taxirit herinneren. Het gesprek was in het Engels en ik was moe en niet geïnteresseerd. De vakantie was gewoon leuk en ik heb er verder niet over nagedacht.
Pas bij het lezen van het boek bedacht ik dat ik voor hoever ik er normaal vandaan was, nog best wel dichtbij alles was geweest. Dat Oslo nog niet eens zo gek ver weg was tijdens die vakantie.

Al met al vind ik het een prachtig geschreven boek en bepaalde citaten van overledenen zijn bijna griezelig voorspellend en toch heel mooi!

Lees verder op mijn site

Reacties op: Een van ons