Suzanna Esther Auteur

Blogpost: Suzanna Esther

Geen geheim 

Ik ga iets vertellen wat ik eigenlijk nog nooit en public heb gedeeld. Het is niet zo dat het een enorm geheim is. Het is gewoon niet in mij opgekomen het te delen. 

Daar was wel een reden voor: het in het midden laten wie of wat de Stem – Amélie – nou eigenlijk is. 
Is de Stem een beschermengel? Of het alter ego van Maarten? Is de Stem een soort van hogere macht; zoals God, Allah, of misschien zelfs Maria? 
Of is Maarten gewoon helemaal gek geworden?

In het interview met Roelant de By, reporter voor boekenclub De Perfecte Buren, vertel ik het volgende: 

‘Mijn boek ‘De Stem’ is gaandeweg ontstaan. Ik had niet een vast plan; ik ben gewoon gaan schrijven over een man die niet lekker in zijn leven zit; waar iets moet gebeuren. En toen ik begon met schrijven wist ik niet precies wat. Dit boek is helemaal al schrijvende ontstaan. Ik wist niet wie er op zou komen draven of wat diens rol zou worden. Zoals in het echte leven eigenlijk. Het zou gewoon zomaar kunnen gebeuren allemaal.’

Ik ben tijdens het gesprek helemaal vergeten hoe het idee van De Stem, eigenlijk is ontstaan. 
Dat ik geen vast plan had klopte. Toch had ik wel een idee.

Tijdens het afronden van Wervelstof, mijn eerste boek, was ik op zoek naar een leuk idee voor een volgend boek. In die tijd keek ik eigenlijk amper TV, was ik nog niet verslaafd aan Netflix, en sowieso niet ‘up to date’ met de filmwereld. 
Zo sprak ik tegen een medeschrijver uit dat ik wel een boek wilde schrijven over een man die besluit overal JA op te zeggen. Dat deelde ik mee toen ik al was begonnen met schrijven. 
Zij moest lachen, en riep uit: ’Daar is allang een boek over. Er is zelfs een film van gemaakt. De ‘Yes man’.’

Nou had ik al een heel personage uitgewerkt; het type dat best een positieve draai aan zijn leven kon gebruiken, en een uiterst geschikt personage om voortaan ‘Ja!’ tegen het leven te zeggen. Ik had zelfs al allemaal wilde plannen waar hij in verzeild zou kunnen geraken. 
Behoorlijk teleurgesteld dat ‘mijn idee’ niet uniek was - en dus niet van plan om met die insteek verder te schrijven - nam ik even een pauze.

Zo verliep een gedesillusioneerde week, waarin ik mijn tijd verbeuzelde met het plaatjes kijken op Pinterest, en flauwe post posten op Facebook, want dat doe ik altijd als ik me verveel…
Op een avond lag ik in bed, en scrolde door schrijverstips op Pinterest. Ik stuitte op de volgende tekst (ik heb deze tekst even vrij vertaald, want hij was in het Engels):

Naar mijn weten is er nog nooit iemand geweest die een boek heeft geschreven waarin de hoofdpersoon verliefd wordt op de schrijver?

Ik schoot overeind in bed. Mijn hart klopte als een razende, en ik kreeg het koud en warm tegelijk. Ik kon ook niet op een boek komen waar de schrijver dit geniale idee uitwerkt.
Dat was het dus! Ik wist wat ik met mijn boek moest doen. Het personage had ik al neergezet, dus ik kon gelijk aan de slag. 

De volgende ochtend begon ik gelijk met schrijven, vanaf het punt waar ik was gebleven, en in enkele maanden tijd had ik de Stem geschreven. 

Dus wie o wie is De Stem?



Lees verder op mijn site

Reacties op: Geen geheim