Blogpost: Lisette

Het leven is te kort voor slechte boeken

In mijn boekenjaar schreef ik over ‘dat eeuwige dilemma’. Dat je nog honderden boeken in je (digitale) boekenkast hebt staan, maar dat je per se dat nieuwe boek wil kopen. Dat je van jezelf bepaalde boeken ‘moet’ lezen, want literatuur / een hit in de rankings / enzovoorts.

Wat het laatste boek van 2020 mij leerde
Mijn laatste boek van 2020 was The nesting van C.J. Cooke. Ik kocht het e-book nadat manlief zei; koop het nou gewoon. Even daarvoor hadden we (weer eens) dit gesprek:

“Wauw, ik heb zo’n goed boek gezien.”
“Leuk, dan koop je die toch?”
“Ja maar, ik heb nog 300 Bookchoiceboeken die ik niet heb gelezen. Zonde om dan weer een nieuw boek te kopen.” 
“Nou en, koop het nou gewoon.”

Toen The nesting uit was (aanrader trouwens!) begon de hele riedel weer van voren af aan. Ik ging zoeken tussen mijn 300+ e-books en de boeken uit de mini-bieb. Dapper begon ik in The Storyteller van Antonia Michaelis, maar het ya geneuzel kwam me al snel de keel uit. Daarna las ik verder in De monsters van templeton van Lauren Groff, maar die had ik niet voor niks al weken links laten liggen – saaaaaai en langdradig.

Ik had een regelrechte leesdip, want alles verbleekte bij dat fijne, spannende boek van C.J. Cooke.

Meer fantasy
Bij het lezen van het Hebban jaaroverzicht van 2020 zag ik dat ik maar één boek van de top 16 had gelezen (Het zoutpad). Tegelijk viel me op dat er helemaal geen fantasy in de toplijsten staat – juist mijn favoriete genre (als je magisch realisme, wat weer onder literatuur valt, ook meerekent).

Ik nam me voor om weer meer fantasy te gaan lezen; als dat nou is wat ik leuk vind. Mijn kritisch getypte zinnen hierover had ik weer verwijderd, maar gelukkig slingerde Marvin de discussie alsnog aan. Want wat bleek? Er zitten meer mensen in mijn schuitje. Nog meer mensen die snakken naar meer (aandacht voor) fantasy (en sf).

fe865fc7aa337e70e958d4eda475349f.jpgIk start 2021 waar 2020 mee begon
Na een hernieuwd zoekrondje op Hebban, en specifiek in de Scify & Fantasy club, voegde ik flink wat te lezen boeken toe en ik ging alle auteurs van mijn favoriete boeken van 2020 langs.

Zo kwam ik uit bij Gingerbread van Robert Dinsdale. Ik kocht het boek en na twee zinnen was ik verkocht; ik werd regelrecht die heerlijke wereld vol (Russische sprookjes) verhalen ingezogen. Na hoofdstuk één was ik al tot tranen geroerd. Wat kan deze man schrijven! 

Echt, het leven is te kort voor ‘slechte’ boeken. Die 300+ Bookchoice boeken laat ik lekker voor wat ze zijn en de mini-bieb boeken gaan weer terug. Voortaan lees ik gewoon weer wat IK wil. 

En zo begin ik 2021 weer met Robert Dinsdale; de schrijver van mijn eerste, en beste, boek van 2020: The toymakers. 

Reacties op: Het leven is te kort voor slechte boeken

Gesponsorde boeken