Blogpost: ingrid27

Hoe het mij bij mijn eerste reading challenge is vergaan… (deel 1, eerste drie maanden)

22-03-2019 door ingrid27 4 reacties
Eind 2018 maakte ik een account aan op Hebban. Na wat rondgestruind te hebben op de site en een hoop boeken toegevoegd te hebben die ik ooit heb gelezen (maar het moeten er toch veel en veel meer zijn geweest, wat een slecht geheugen heb ik…) besloot ik om mij maar eens aan te melden voor de reading challenge 2019.

Mijn eerste challenge was om te bedenken welk aantal boeken ik zou gaan invullen. Allereerst moest ik schatten hoeveel boeken ik normaal gesproken lees. Geen idee, dat wisselt nogal. Ik besloot om maar uit te gaan van een boek per week als gemiddelde.
Vervolgens moest ik een doel gaan stellen. Dat vond ik nog lastiger. Een aantal dat ik makkelijk zou kunnen halen? Dan is het geen echte challenge, vond ik. Een aantal waar ik flink voor zou moeten doorlezen? Daar had ik al helemaal geen trek in, dat zou me te veel doen denken aan de literatuurlijst op de middelbare school. Het verplicht moeten lezen heeft in die periode bij mij - toch een fervent lezer - het plezier in lezen flink verminderd. Ik heb er zelfs (tijdelijk) de gewoonte door ontwikkeld om tijdens het lezen van een boek steeds te kijken hoeveel pagina’s ik nog ‘moest’. Ik besloot daarom om maar uit te gaan van het gemiddelde dat ik normaal gesproken wel dacht te halen. Een boek per week, veilig afgerond naar beneden op 50. Ziezo.

Begin januari kon ik al twee boeken afvinken. Meestal lees ik twee boeken naast elkaar, dat wil zeggen: ik lees er één en ik luister er één als ik onderweg ben, een stuk ga lopen of klusjes in huis doe. Met beide boeken was ik eind december al begonnen. Het gaf me wel een beetje het gevoel dat ik aan het smokkelen was - maar vooruit maar, dit schoot in ieder geval alvast lekker op.

De XXL challenge voor januari was het lezen van een boek dat door de boekentipper werd getipt. Ik vulde mijn gegevens in en kreeg korte tijd later een bijzondere tip van Tea: Stille sneeuwval van Junichuro Tanizaki. Nooit van gehoord, maar het bleek een Japanse klassieker te zijn. Ik werd nieuwsgierig. Het kostte me enige moeite om het boek te pakken te krijgen, want nieuw is het niet meer verkrijgbaar, en tweedehands waren er twee exemplaren, waarvan de ene meer dan tachtig euro kostte. Iets te duur naar mijn zin, dus ik vroeg het aan bij de bibliotheek. Een week later was het bij mijn bibliotheek aangekomen en kon ik beginnen met lezen. De tip bleek voor mij een schot in de roos: ik vond het een schitterend boek!

De periode erna kreeg ik af en toe toch een gevoel van haast. Ik had nog wat dikke pillen liggen die ik graag wilde lezen. Ik vroeg me even af of ik daar nu wel aan moest beginnen, want zou ik dan mijn challenge wel halen? Na een korte tijd van twijfel besloot ik dat het onzin was om me opgejaagd te voelen door de challenge en besloot om gewoon de tijd te nemen voor ieder boek.

Wel grappig: een paar weken later stuitte ik op een lezersrecensie van Wendel de Boer, waarin zij ingaat op de vraag of het doel is om meer te lezen of meer te ontdekken. Voor mij is het wel duidelijk: ik wil vooral meer ontdekken. Daarom vind ik vooral de opdrachten uit de XXL challenge erg leuk. Dankzij de boekentipper heb ik een schrijver leren kennen waar ik anders niet snel tegenaan zou zijn gelopen en ik verwacht dat ik door de andere maandthema’s nog wel meer ga ontdekken. Ik heb al gezien dat de opdracht voor april is om eens iets anders te lezen. Ik ben benieuwd wat dat gaat opleveren!

Reacties op: Hoe het mij bij mijn eerste reading challenge is vergaan… (deel 1, eerste drie maanden)