Interview: Maya Peeters

"Ik hou mijn tranen binnen. Ik wil niet dat iemand ziet dat ik zwak ben. En ik kijk naar je. Nog een laatste keer raak ik je aan. Je bent koud, als een steen die allang de zon niet meer heeft gezien.” - Maya Peeters, Gini

Hallo lieve mensen!

Voor vandaags blogpost heb ik een interview met een van mijn favoriete schrijvers op het online platform Wattpad geregeld. Daar staat ze bekent onder de naam xYourDisneyPrincess, maar ik ken haar beter als Maya.

Maya is de schrijfster van een van mijn favoriete kortverhalen ooit, genaamd Gini, maar ze schreef ook een heel mooi boek genaamd Wanneer het sneeuwt (recensie lees je op mijn blog). Beide verhalen zijn te lezen op Wattpad en ik raad ze je oprecht aan!

Toen ik haar vroeg of ik haar mocht interviewen voor mijn blog was ze meteen enthousiast. Laten we dan ook maar meteen beginnen!

Vertel eens iets over jezelf!

Ik ben momenteel een zeventienjarige kattenmoeder, die het middelbaar beu is en niet kan wachten om, als alles loopt volgens plan, eind september te beginnen aan haar studies Taal en Letterkunde. In mijn dagelijkse leven vertoon ik te veel uitstelgedrag, fangirl ik over te veel fictieve personages (wie kan Loki nu zomaar negeren?) en probeer ik genoeg geluk te halen uit wat ik heb en wie ik ben (hoe cliché dat misschien ook is).

Wanneer begon je liefde voor boeken en het schrijven ervan?

Ik heb werkelijk geen idee. Ik lees en schrijf al zo lang als ik me kan herinneren. Wat lezen betreft is mijn eerste herinnering toen ik een jaar of drie-vier was en mijn mama een boek van Geronimo Stilton (iets met wolven) voorlas aan mij en mijn broer. Toen las ik al een paar woordjes mee. Zodra ik echt kon lezen, op mijn vijfde was dat, las ik de strips van Winx Club, ik denk dat het daar echt mee begonnen is. Wat schrijven betreft, tja, daar begon het ook met enkele woordjes. Ik herinner me zelfs nog een verhaaltje over twee lieveheersbeestjes die verliefd waren, maar niet samen mochten zijn. Later werden het dan Disney en Harry Potter fanfics, maar de echte liefde is, geloof ik, pas gekomen toen ik mijn eerste echte fantasy begon zo’n drie á vier jaar geleden.

Je hebt al verschillende boeken geschreven in verschillende genres. Welk genre vind je het leukst om te schrijven?

Fantasy, zonder twijfel, en dan het liefst Dark en High Fantasy. High Fantasy omdat ik het geweldig vind om mijn eigen werelden te bouwen en er mijn eigen regels aan te geven. Het kan alles zijn, met alle normen en waarden, alle gestoorde achtergronden en zoveel magische elementen als ik zelf wil. Dark Fantasy omdat ik altijd al een zwak heb gehad voor de villains in verhalen, denk dan bijvoorbeeld aan Cersei Lannister uit Game of Thrones en Rhysand uit A Court of Thorns and Roses. Daarnaast vind ik het moeilijk om romantische relaties vorm te geven en bij Fantasy, in tegenstelling tot romantiek, kan dat gewoon bijzaak zijn.

Wat vond je het leukste aan Wanneer het sneeuwt?

De caféscènes waarschijnlijk. Die vond ik niet alleen fijn en makkelijk om te schrijven, maar lees ik ook met het meeste plezier terug. Daarnaast ook zo goed als alles waar Arwen in voorkwam. Ik begrijp dat sommigen haar niet kunnen uitstaan, maar ik heb het zelf nooit zo bekeken. Voor mij is ieder personage iemand met zijn eigen verhaal, zo grijs kijk ik de wereld wel in, en dat van Arwen boeide me het meest.

In welk karakter van Wanneer het sneeuwt herken jij je het meeste?

Ik denk dat in al mijn personages wel een beetje van mij zit, maar als ik één iemand moet kiezen ga ik voor Felix. Hij is vrolijk en optimistisch, maar kijkt toch nuchter naar de wereld. Het leven kan hem ongelooflijk tegenzitten en hij kan tot boven vol zitten met verdriet en het nog niet laten merken. Pas wanneer hij alleen is ontploft de bom. Daarnaast heeft hij ook niemand nodig om voor hem te beslissen wat hij van de wereld vindt. Hij leeft volgens wat hij zelf denkt dat juist is en is trots op wie hij is. Zijn biseksualiteit maakt het voor mij helemaal af. Hij is 100% wie ik wil zijn en blijven wanneer ik ouder ben.

Welke eigenschap van een van je karakters in Wanneer het sneeuwt zou jij graag willen hebben?

Waarschijnlijk de kalmte van Robins moeder. Voor het moment komt ze, naar mijn mening, niet zo goed uit in het boek, maar in mijn hoofd is ze echt een vrouw met veel levenswijsheid, die situaties heel erg goed kan inschatten en haar hoofd altijd koel houdt. Ze is Robins grote voorbeeld en ergens ook dat van mij, dus ja, haar kalmte en inschattingsvermogen zou ik wel willen hebben.

Wat wil je met jouw verhalen bereiken?
Ik denk hier eigenlijk nooit zo over na. Ik schrijf meestal alles zoals ik de wereld zelf zie, zoals ik mensen zelf zie. Natuurlijk zou ik het fijn vinden als mensen door wat ik schrijf zelf ook beginnen nadenken over die onderwerpen. Ik schrijf tegenwoordig bijvoorbeeld veel lgbtq+ (het zij als protagonist of nevenfiguren), omdat ik er zelf veel over heb zitten nadenken en zeker met dit onderwerp wil ik dat mijn lezers inzien dat het normaal is dat niet iedereen dezelfde seksualiteit heeft. Dat is wel mijn hoofddoel, laten zien dat niet alles zwart-wit is, dat de wereld voor jou niet moet zijn wat andere mensen je opdringen en dat het belangrijk is dat je je eigen meningen kan vormen, dat je niet per se met de stroom mee moet zwemmen.

Heb je nog een raad voor de schrijvers die dit lezen?

Of je nu een planner bent, een plantser of een pantser, niet stoppen met schrijven. Het kostte mij drieduizend onafgemaakte kladverhalen voor ik een verhaal vond dat ik echt af heb gemaakt. Ik heb het niet gepland en toch was de eerste versie na een half jaar af. Dus dit is mijn advies: zoek iets dat jou het gevoel geeft dat je de touwtjes in handen hebt, zoek iets dat je hele lijf laat trillen van enthousiasme, zelfs wanneer je eigenlijk niet wil schrijven, en als je dat gevonden hebt, dan kom je er wel.

Wat kunnen we nog van je verwachten?

Pure evil. Ik heb nog honderdduizend dingen die ik in mijn leven wil schrijven. Om er een paar op te noemen: iets met moord, vampiers, een crime novel, seriemoordenaar, ik wil mijn fantasy boek afmaken en gegarandeerd komen daar tussendoor nog wel wat dingen in de aard van ‘Wanneer het sneeuwt’ tussen. Mijn schrijftoekomst is onvoorspelbaar, dat heb je wel als je in zoveel verschillende genres schrijft. Ik weet nooit wanneer ik waar zin in heb en wanneer ik voor wat ideeën krijg. Het komt en het gaat en soms blijft het steken, dus we zien wel wat het geeft wanneer het zover is.

Ik wens Maya nog veel succes met alles. Bedankt voor het lezen, ik hoop dat jullie het interessant vonden. Neem zeker een kijkje op Maya’s profiel!

Liefs,
Alissa 

Lees verder op mijn site

Reacties op: Interview: Maya Peeters

Gesponsorde boeken