HedwigMeesters Auteur

Blogpost: HedwigMeesters

Mondgewoontes

Ik kauw weleens op de binnenkant van mijn wang. En ik span soms mijn kaakspieren aan of maak snuivende geluidjes.
Misschien doe je het zelf ook of herken je het bij anderen. Zenuwtrekjes. In een eerdere blog vergeleek ik mensen met paarden; een Zeeuwse koudbloed knol raakt minder snel overprikkeld dan een vurige Arabier. Menselijke Arabische volbloeden knipperen met hun ogen of friemelen met hun handen. Ze laten hun vingers roffelen en hun voeten trappelen en kunnen een hele mikmak van andere (on)hebbelijkheden vertonen. Soms krijgt ook de omgeving dat allemaal te verduren. Zie je zo’n hittepetit weer eens aan haar lip plukken of hoor je een druktemaker knagen aan of tikken met zijn balpen, dan wil je er toch het liefst tandenknarsend vandoor gaan of de zenuwpees met een stem op megafoonsterkte vragen ermee op te houden?  Die aanwensels zijn manieren om spanning los te laten, zegt mijn fysiotherapeute terwijl ze zich bezighoudt met mijn rug. Mijn aanwensels noemt ze vriendelijk mondgewoontes. Ik krijg een papier met adviezen. Wangen opbollen en de lucht tussen je lippen naar buiten persen. Je van je gewoonte gewaar worden en tijdelijk een andere kiezen. Je kan bijvoorbeeld met een paperclip spelen of aan je ring draaien. De paperclip valt steeds op de grond en ringen draag ik alleen als ik ergens naartoe gaan. Ik heb de meeste soesa met die zenuwtrekjes, eh, mondgewoontes, wanneer ik eet. En daarom trommel ik voortaan boven mijn bord Brinta met beide voeten de drumsolo uit Radar Love, speel ik tijdens een boterham met kaas het vijfde pianoconcert van Beethoven met mijn vrije hand op het tafelblad en blaas ik tussen de happen spinazie en aardappel door de tubapartij van een door mij zelf gecomponeerd stukje marsmuziek.  
Als ik niet oppas, zit ik straks met een verzameling nieuwe mond-, hand- en voetgewoontes. Of ben ik in te huren als eenpersoonsorkest. Voor al uw feesten en partijen.



Lees verder op mijn site

Reacties op: Mondgewoontes