Blogpost: Treesje Bannenberg

Net als elk kunstwerk is het schrijven en produceren van een boek een reuze kick.

Het is bijna zover. Sinds 1994 werk ik er aan. Binnen een jaar geef ik deel twee uit. Althans dat is de bedoeling. Er komt reuze veel bij kijken in eigen beheer. Ik zou niet anders willen en kunnen. Ik ben een kunstenaar en gewend alles zelf te doen.
Dit project, #breakthesilence #05, is onderdeel van een seriematige reeks geïllustreerde memoires in paperback vorm. Het eerste deel is een briefwisseling tussen drie kunstenaars en gaat over vriendschap, liefde, moeders en incest, en de gevolgen daarvan. 

Deze keer beschrijf ik mijn kindertijd en illustreer het. Dat is niet niks. 
Ik hoor nu al diepe zuchten en reacties van de ‘Snotjongens’ met hun openlijke twijfel. ‘
Ah nee hè, niet wéér een boek over sexueel misbruik.'

Snotjongen M: Is dit ècht allemaal waargebeurd?
Treesje: Dat moet je nou net aan een zwaar misbruikt meisje vragen. Tot op heden denk ik minstens een keer per dag dat ik alles verzonnen heb.
Snotjongen M: Hoe weet je het dan zo zeker?
Treesje: De misbruiker heeft uiteindelijk bekend en de rechter heeft ’t gegrond verklaard.
Snotjongen M: Oh…
Treesje: Nu sta je met je mond vol tanden. Ik zal je nog ‘ns wat vertellen.
Snotjongen M: Nou… hebben we nog tijd jongens?
Treesje: Wat dacht je van de gevolgen van langdurig sexueel misbruik op jonge leeftijd?
Snotjongen M: Jòngens…?
Treesje: Ik dacht de acht niet te halen.
Vanaf mijn negende snoof ik tri.
Rond mijn tiende vond ik mijn parkiet uitgedroogd in zijn kooi.
Op mijn elfde handelde ik in fietskettingen.
Op mijn twaalfde werd ik aangerand door een piano- en een gymleraar.
Mijn eerste wip beleefde ik op mijn dertiende.
Vanaf mijn veertiende dealde ik ’s nachts in ‘t Okshoofd hasjiesj, amfetamine, psilocybine en lsd.
Op mijn vijftiende zei ik school vaarwel en zwierf rond.
Op mijn zestiende verliet ik het ouderlijk huis voorgoed en woonde in communes in Amsterdam en Berlijn, beleefde groepsex, stal briketten en schlempte voor een bord eten.
‘Waar was je moeder?’ is mij menig keer gevraagd. Daar kon ik geen antwoord op geven. Dat was geheim.
(Uit ShortCut: Als kind had ik waardeloze sex)
Snotjongen M: Muziek! Óp naar het volgende onderwerp!


Reacties op: Net als elk kunstwerk is het schrijven en produceren van een boek een reuze kick.