Blogpost: Erik Le Romancier

Prikkelende pedagogiek

Op 1 november 2019 verschijnt mijn nieuwe roman ‘Asverze’, maar goud van oud verveelt natuurlijk nooit. Daarom ook deze week weer een mooi fragment uit mijn onvolprezen debuut ‘Stilte Graag!’ Vandaag trakteer ik jullie op een stuk uit het openingsverhaal: ‘Ik sla mijn kinderen (en heb geen spijt)’. Inderdaad, je leest het goed: geen spijt. Want waarom zou je spijt hebben, wanneer je zielsveel houdt van je kinderen en rotsvast ervan bent overtuigd dat het juist van liefde getuigt je kinderen af en toe stevig te kastijden? Kussen, knuffels en klappen kunnen prima samengaan in de opvoeding. Dat levert een confronterend verhaal vol wrange humor op.

“Toen Remco twee jaar oud was, Roselique was nog niet geboren, ontdekte ik voor het eerste de kracht van een welgeplaatste klap. Hij was al de hele dag vervelend geweest. Druk, opstandig, jengelen, dreinen. Er viel geen land met hem te bezeilen en ik had het werkelijk helemaal gehad met zijn gedrag, was volkomen ten einde raad. Men noemt het in de boekjes en tijdschriften vergoelijkend ook wel de peuterpuberteit of nee-fase. Het advies is daar een beetje begrip voor en geduld mee te hebben. Nou, dat had en heb ik niet. En dat wilde en wil ik ook niet. Ik eis rust en gehoorzaamheid. Niets meer, maar zeker ook niets minder. Tot het uiterste getergd haalde ik met kracht uit naar het hoofd van Remco. Mijn hand raakte zijn oor dat vrijwel onmiddellijk rood kleurde. Ik schrok enorm maar het wonder geschiedde. Een verbaasde blik, een paar tranen, wat laatste gejengel en daarna was het gedoe afgelopen. Het ongewenste gedrag was voorbij en Remco werd een heel rustig en gezeglijk jongetje.
Mijn schrik sloeg om in schik. Ik had het geheim van het afdwingen van gehoorzaamheid ontdekt.
Roselique had haar eerste tik al te pakken in de wieg. Remco was altijd een prettige baby geweest maar zijn zusje was helaas uit ander hout gesneden. Ze was lastig en dreigde zich te ontwikkelen tot een rasechte huilbaby. Onnodig om te zeggen dat ik daar geen enkele behoefte aan had en dat ook niet wenste te accepteren. Met haar oudere broer had ik inmiddels al aardig wat ervaring opgedaan in disciplinerende gedragstraining en die besloot ik nu ook op Roselique toe te passen. Het feit dat ze een zuigeling van een paar maanden oud was hield me absoluut niet tegen. Ik hield van haar en dit was voor haar eigen bestwil. Later, wist ik, zou ze profijt hebben van haar grondige opvoeding en me er dankbaar voor zijn.Ik nam me dan ook van ganser harte voor haar de eerste keer dat de gelegenheid zich aandiende een fikse tik te geven. Die gelegenheid kwam al snel.Roselique lag weer eens te brullen in haar wieg en daar moest ik niets van hebben. Reinheid, regelmaat en rust, vooral rust, daar geloof ik in. Kinderen moet je zien maar zeker niet ongevraagd horen. Stilte graag. Dus toen ze weer lag te huilen liep ik heel rustig naar boven en gaf haar met twee vingers een ferme pets in haar gezicht.Uiteraard vergat ik daarbij niet even sereen en liefdevol naar haar te glimlachen. Het was uitermate belangrijk dat ze zou zien en voelen dat ik het allemaal uit liefde voor haar deed.”

Wil je dit verhaal, en alle andere verhalen in ‘Stilte Graag!’ helemaal lezen? Dat kan. ‘Stilte Graag!’ is te bestellen via bol.com, Bruna.nl, boekenbestellen.nl, of je plaatselijke boekhandel. 

Veel leesplezier en...laat je verbazen! 
Erik Le Romancier zegt: Reading is sexy!



Lees verder op mijn site

Reacties op: Prikkelende pedagogiek

Stilte graag! - Erik Le Romancier Jouw boekenplank Jouw waardering
Jouw recensie   Schrijf een recensie
? Bestel dit boek bij Libris.nl Bestel het boek vanaf € 19,95
E-book prijsvergelijker