Blogpost: Tatianapernet

Schuldgevoelens

Hoihoi,

Mijn eerste blog is nu een feit. 

Mijn excuses voor de eventuele spelfouten of het verkeerd gebruik van leestekens. Ik begrijp dat ik met kritische mensen te maken heb en júíst op deze website waar lezen de boventoon voert leestekens van essentieel belang zijn. Het is nooit mijn sterkste punt geweest maar wie weet kunnen jullie mij daarmee helpen??

.
.
.


Na al een paar dagen mezelf bezig te moeten houden thuis (chefkok in een museum en vanwege het coronavirus 3.5 week gesloten)  met allerlei kleine klusjes ben ik vanmiddag eindelijk begonnen. Ik heb al een aantal maanden een Hebban account en vind het heerlijk om hier regelmatig te lezen over alles wat de boekenwereld te bieden heeft. Uiteraard heb ik de boeken die ik gelezen of gekocht heb in deze periode allemaal opgeslagen in mijn profiel maar wat nu te doen met die overvolle boekenkast (500+) die toch een groot onderdeel uitmaakt van dit huis en mijn leven? 

Zijn jullie bekend met dat gevoel? Een soort van schuldgevoel wat je bekruipt als je een boek wat je heel graag wilt hebben begint te lezen en dus die andere even parkeert? Dat had ik dus met al die boeken in de kast. Eigenlijk ook niet gek, die boeken staan daar al zo lang. Gelezen op een bepaald moment, gekregen van mijn ouders, herinneringen of juist een hele goede raad.. Sommige ruiken zelfs alsof ze een heel verleden met zich meedragen. Die verdienen het toch eigenlijk meer om officieel aangevinkt te staan als 'gelezen' of 'favoriet' dan degene die ik gisteren heb besteld?

Dus hier zit ik dan al vanaf het einde van de middag. De conclusie is dat ik die weken wel door ga komen als het op dit tempo gaat want iedere keer krijg ik weer suggesties te zien die mijn aandacht trekken en ben ik nu na al die uren pas 80 boeken verder maar heb ik wel nóg meer zin om te gaan lezen omdat er nog zoveel meer moois ligt te wachten om gelezen te worden.

Ik zal jullie op de hoogte houden.

Liefs Tatiana

Nu ik de komende 3 weken zonder werk zit vanwege alles wat ons nu allen bezighoud

Reacties op: Schuldgevoelens