Blogpost: Jess

Tijd bestaat niet tijdens het lezen.

06-02-2016 door Jess 1 reactie
Long time, no blog! Het is alweer een tijdje geleden dat ik voor het laatst een blog geschreven heb, dus ik vond dat het maar weer eens tijd werd! Ondertussen ben ik alweer een hele hoop boeken rijker!

Één van mijn beste vriendinnen doet al haar boeken weg, omdat ze is overgestapt op een e-reader. Wat dus betekend dat, wanneer ik gezellig op de koffie kom, men mij dus kan vinden op haar zolder, tussen al haar oude boeken. Er is zó veel keus! Van chicklits tot thriller, mijn bestie heeft het allemaal. De eerste keer viel ik haast van de trap, door alle boeken die ik in mijn armen had opgestapeld en die ik met mijn kin tegenhield. Afgelopen donderdag mocht ik weer snuffelen. We gingen die avond naar een voorstelling in de schouwburg en we hadden nog wel eventjes tijd, uiteraard laat ik mij dat geen twee keer zeggen. Sophie Kinsella, Lindsey Kelk, Kristan Higgins, Jean Kwok en nog een hele hoop meer kwam ik tegen. Deze keer ging ik hélemaal los! Uiteindelijk had ik twee grote stapels en ik was nog steefs aan het snuffelen. Niet bij nagedacht hoe ik dit mee moest nemen of waar ik het in hemelsnaam kwijt moest. Dat kon me eerlijk gezegd niet veel schelen, desnoods zou ik het naast mn kast opstapelen. Ondertussen was ze omgekleed en kwam ze me helpen, wat oorlogsboeken hier, romannetjes daar, krat kwam erbij om alle boeken in te doen en toen kwamen we er achter waar we ook alweer naartoe gingen die avond.... Oeps. We kwamen gelukkig op tijd, maar dat scheelde niet veel, haha! 

Hoe erg je dan ook in vervoering kan raken van al die kaften en titels, de verhalen op de achterkant en even doorbladeren. Je kan mij gerust in de bieb parkeren en een paar uren weg gaan, je zou mij alsnog moeten meeslepen wanneer je weer terug komt. Vroeger, wanneer mijn moeder en ik regelmatig bij de bieb kwamen, was mijn moeder altijd eerder klaar. Hoe vaak ze me niet tussen de kasten vond, twijfelend welke ik als laatst mee wilde nemen, omdat je er maar een stuk of zes ofzo mee mocht. Zoveel keus, maar nooit genoeg. Het gebeurde regelmatig dat ze me kwijt was en heel soms kwam het voor dat ze geërgerd vroeg of ik nou al eens klaar was aangezien we nog boodschappen moesten doen, koken, papa komt zo thuis, schiet nou eens op. Op het moment is onze nieuwe bieb in aanbouw en bijna klaar. Het ziet er nu al prachtig uit en ik kan gewoonweg niet wáchten tot hij klaar is en ik heen kan. 

Boeken. Héérlijk!

Reacties op: Tijd bestaat niet tijdens het lezen.